selin delatioğlu
@selindelatioglu
Sonsuza dek yaşayacak gibi yaşıyorsunuz, zayıflığınız hiç aklınıza gelmiyor, şimdiden ne çok zamanın geçip gittiğini göz önünde bulundurmuyorsunuz; bir şeye veya birine adadığınız bir gün son gününüz olabilecekken yaşamınızı, tükenmez, dolu bir kaynaktan geliyormuş gibi harcıyorsunuz. Ölümlü olan her şeyden korkuyor, ölümsüz olan her şeyi arzuluyorsunuz.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yaşam, değerlendirmeyi bilirsen, uzundur. Ancak kimisini doymak bilmez bir açgözlülük esir alır, kimisini yüklü bir iş gereksiz uğraşlara zorlar.
Kısa yaşam bulmayız, biz onu kısaltırız, ondan yoksun değiliz, onu tüketiyoruz.
Durmaksızın hayatın anlamını aramanın tostun anlamını aramaktan bir farkı yok bazen de yalnızca oturup tostu yemek gerekir.
Yazmak, buz tutmuş kaygı birikintisini gerçeğin parlak ışığıyla eritebilir.