Biz yaşamın ta kendisiyiz. Tek bir anda hissedilebilen kısıtlı duygulardan ibaret değiliz. Bütün duyguları içerebilecek genişlikte kaplarız. Cümledeki özneyiz. Bütün başarılarımızın toplamından daha büyüğüz. Tanık olduğumuz duyguların daha fazlasıyız. Bunların hepsi çıkarıldığında, geriye kalan sonsuzluğuz.
Acı mutlak değildir. “Ben acı çekiyorum” dediğinizde, bir acı vardır, bir ben; ama o ben her zaman için acıdan daha büyüktür. Çünkü ben, acı olmadan da vardır ama acı ancak ben’in bir ürünü olabilir. Ben var olmaya devam edecek ama acıdan başka şeyler de hissedecektir.