Bu aklı küflensin diye vermedin elbet bize. Öyleyken, hayvanca bir unutkanlıktan mı, yoksa korkakça bir dürüstlükten mi nedir, fazla ölçüp biçiyorum yapacağım işleri. Kılı kırk yaran bu duraklamanın, dörtte biri akıl, dörtte üçü korku.
Bir şey var sevginin alevleri içinde kendi kendini yiyen bir fitil, bir kömür var. İlk hızını bir daha bulamıyor sevgi. İyilik bile bir sıtma ateşi gibi yükselip kendi aşırılığıyla öldürür kendini. Hemen yapmalıyız ne yapmak istiyorsak. Çünkü isteklerimiz değişebilir; düşer, duraklar eller, diller, rastlantılar önünde. Araya zaman girdi mi can attığımız şey bir ah çekmeye, sıkıntılı bir iç boşaltmaya döner.