Bir demet çiçeği uzatan sevgisini ilan etmiş olur da,
Koskoca baharı, milyonlarca çeşit, milyonlarca adet ve milyonlarca şekilde renk renk çiçeği insanın önüne sunan Allah insana muhabbetini ilan etmiş olmaz mı ?
Olur değil mi.
Eşya olmaktan uzaklaşmalı, sanat eseri olduğumuzun farkına varmalı ve Sanatkarı aramaya başlamalı.
İnsanın kalbine sınırsız bir sevme kabiliyeti yerleştirilmiştir.Bu yüzden insan bütün varlıklara karşı muhabbet besliyor.Şu koca dünyayı evi gibi seviyor.Ebedi cennete kendi bahçesi gibi muhabbet duyuyor.Halbuki sevdiği varlıklar durmaz, gider ve insan ayrılıktan daima elem çeker.Onun bu sınırsız sevgisi, sonsuz bir manevi azaba sebep olur.
O azabı çekmekteki kabahat ve kusur insana aittir.Çünkü kalbindeki sınırsız sevme kabiliyeti kendisine sonsuz,bâki güzelliğe sahip bir Zât’a yönelmesi için verilmiştir.İnsan o sevme kabiliyetini kötüye kullanıp fâni varlıklara sarf ederek kusur işliyor, kusurunun cezasını da ayrılık azabıyla çekiyor.
Tüm insanlığın okuması gereken bir eser çok akıcı bir dil ile yazılmış.Adeta okurken yaşıyorsunuz.O’nu anlamadıkça,sevmedikçe ve kendimize rehber edinmedikçe sarsıntı ve buhrandan kurtulamayacağız.