m'
𝘒𝘪𝘳𝘱𝘪𝘬𝘭𝘦𝘳𝘪𝘯𝘪𝘯 𝘶𝘤𝘶𝘯𝘥𝘢𝘯 𝘶𝘻𝘢𝘯ı𝘳𝘴𝘢𝘮 𝘬𝘢𝘭𝘣𝘪𝘯𝘦,
𝘕𝘦𝘧𝘦𝘴𝘪𝘯𝘦 𝘬𝘢𝘳ışı𝘱 𝘺𝘰𝘬 𝘰𝘭𝘶𝘳𝘶𝘮 𝘴𝘦𝘴𝘴𝘪𝘻𝘤𝘦.
𝘚𝘦𝘯 𝘨𝘦𝘭𝘮𝘦𝘥𝘪𝘬ç𝘦 𝘺𝘢𝘯𝘢 𝘺𝘢𝘯𝘢 𝘵𝘰𝘻 𝘰𝘭𝘶𝘳𝘶𝘮 𝘩𝘢𝘴𝘳𝘦𝘵𝘭𝘦....
𝘚ö𝘺𝘭𝘦𝘴𝘦𝘯𝘦 𝘬𝘢ç 𝘮𝘦𝘷𝘴𝘪𝘮 𝘥𝘢𝘩𝘢 üşü𝘳ü𝘮 𝘦𝘭𝘭𝘦𝘳𝘥𝘦?
𝘔𝘦𝘮𝘭𝘦𝘬𝘦𝘵 𝘴𝘦𝘷𝘥𝘢𝘴ı 𝘨𝘪𝘣𝘪𝘴𝘪𝘯 𝘪ç𝘪𝘮𝘥𝘦 𝘩𝘢𝘴𝘳𝘦𝘵𝘭𝘦.
𝘈𝘳𝘢𝘥ı𝘮 𝘢𝘳𝘢𝘥ı𝘮 𝘣𝘶𝘭𝘢𝘮𝘢𝘥ı𝘮 𝘦𝘷𝘪𝘮𝘪 𝘨ö𝘻𝘭𝘦𝘳𝘥𝘦,
𝘕𝘦𝘺𝘭𝘦𝘺𝘪𝘮 𝘬𝘪𝘳𝘱𝘪ğ𝘪𝘯𝘪𝘯 𝘥𝘦ğ𝘮𝘦𝘥𝘪ğ𝘪 𝘨ö𝘻𝘭𝘦𝘳𝘪?
𝘔𝘦𝘮𝘭𝘦𝘬𝘦𝘵 𝘪ç𝘪𝘯 𝘥𝘢𝘩𝘪 𝘰𝘭𝘴𝘢 𝘴𝘦𝘷𝘪𝘭𝘪𝘳 𝘮𝘪 𝘣𝘢ş𝘬𝘢 𝘨ö𝘻𝘭𝘦𝘳?
S̶e̶l̶s̶e̶b̶i̶l̶
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ruy-i DamlaAlıntı
Deryada derince damlayım.
Semaya duayla çıkarım.
Ne gücüm var ne sözüm
Yükümün hamalıyım
Rahmetin celbetsem
Gafil gezmeden geçsem
Bahçende ağlayıp hem
Gonca gülü güldürsem
Çehrem tecellidir
Göz göze selsebil
Lisanına mecz dil
Oku emri bilsem
Ey defter
Ey hasenli kelam
Sağ cihetiyle gelsen
Dinlemek için :
suno.com/s/CXLEtFsNk4P8ZSqh
youtube.com/shorts/KrAQEMyD...
Ahsen
Germiyanlı Yusuf Sinaneddin’e Nazire
Fe’ilâtün Fe’ilâtün Fe’ilâtün Fe’ilün
Dili yakdı yine bir şûh-ı cihânun hevesi
Beni benden aluben gitdi o cânun hevesi
Gözümün yaşı akar selsebil olur her vakt
Yürek içre tutuşur mâh-ı tabânun hevesi
Bizi bî-hod eyleyip yakdı derûnı kamudan
Düşürüp şol gurbete serv-i hırâmânun hevesi
Gice gündüz yanuben şem’ gibi zinhar sönmez
Bize zindân görinür gayrı cinânun hevesi
Bî-kes oldı bu cihân içre çeker Mâhî’yi gör
Bizi öldürse gerek şol leb-i handânun hevesi
———————————————————————
Yine dünyalar güzeli bir şuhun arzusu gönlümü yaktı, o canın hevesi beni benden alıp götürdü.
Gözyaşlarım her vakit cennet çeşmesi gibi akar çünkü yüreğimin içinde o parlak ay yüzlü sevgilinin arzusu yanıp tutuşur.
O aşk bizi kendimizden geçirip içimizi herkesten gizli yaktı, o salınan servinin (sevgilinin) arzusu bizi gurbet yollarına düşürdü.
(Gönül) gece gündüz bir mum gibi yanıp durur da asla sönmez, sevgilinin aşkı varken bize başka cennetlerin arzusu zindan gibi görünür.
Bu dünya içinde kimsesiz kalmış Mâhî’nin neler çektiğine bir bak! Bizi galiba şu gülen dudaklı güzel sevgilinin arzusu öldürecek.
Vahdet- kesret-vahdet olgusunun yansıması...
Bu alıntı bana 'Selsebil Çesmesi'ni hatırlattı..
Mevlânâ Müzesi’nin bahçesindeki çeşmenin de oldukça manidar bir hikâyesi vardır çoğumuz haberdardır..
Çeşme, mimari yapısı gereği en üstte tek bir sunakla başlar; altında iki, onun altında üç sunak yer alır. Daha sonra sayı yeniden ikiye, en sonda ise bire düşer.
Bu düzen, insanın hayat yolculuğunu temsil eder:
İnsan dünyaya tek gelir; evlenir, iki olur; çocuklarıyla üç olur…
Zamanla ayrılıklar başlar, eksilir ve nihayetinde insan yine tek başına bu dünyadan göçer.
