İnsan inadına, bilinçli olarak, kendisi için zararlı, aptalca olanı da isteyebilir, hatta özellikle de en aptalca olanı… Bunu özellikle, kendisi için en aptalca olan bile olsa, istemek hakkına sahip olmak, kendisi için yalnızca iyiyi istemek zorunluluğunu üzerinden atmak için yapar.
Ama ağlamamın asıl sebebi bir anda tünelin içinde yüzüme vuran rüzgar karşısında duranın ben olduğumu fark etmemdi. Şehri görmeyi umursamayarak. Bunu düşünmeyerek. Çünkü tünelde ayakta duruyordum. Ve gerçekten oradaydım. Ve bu sonsuz hissetmem için yeterliydi.