Seni böyle söyleten şeyin ne olduğunu biliyorum. Sana göre, sevilmek de sevmek kadar büyük bir mutluluktur ve insan bir kere bu mutluluğa erişti mi, ona hayatının sonuna kadar yeter bu mutluluk.
Her an ölümle yüz yüze gelmek ihtimali olduktan sonra, insanın yalnız kendisi için yaşamasından ne çıkar? Üstelik, hiç kimseye iyilik etmeden ve hiç kimse bilmeden ölmek!
Bu ne saçmalık, ne karışık iş! Bir adam bir başka adamı öldürüyor ve bundan dolayı da memnun! Nasıl olmuş da, bunda sevinilecek, mutlu olunacak bir şey olmadığını, mutluluğun başkasının canına kıymakmakta değil, kendisinden fedakarlık yapmakta bulunduğunu şimdiye kadar ona söyleyen olmamış?