Her an ölümle yüz yüze gelmek ihtimali olduktan sonra, insanın yalnız kendisi için yaşamasından ne çıkar? Üstelik, hiç kimseye iyilik etmeden ve hiç kimse bilmeden ölmek!
Bu ne saçmalık, ne karışık iş! Bir adam bir başka adamı öldürüyor ve bundan dolayı da memnun! Nasıl olmuş da, bunda sevinilecek, mutlu olunacak bir şey olmadığını, mutluluğun başkasının canına kıymakmakta değil, kendisinden fedakarlık yapmakta bulunduğunu şimdiye kadar ona söyleyen olmamış?