Yurdanur beni böyle keyifli görünce, memnun bir ifadeyle bana baktı. Sol yanağındaki gamze, içinde bulunduğum bahtiyar anı teyid edercesine bariz hale gelmişti. İşte dedim o zaman, bu narin gamzenin içinde saklı benim bütün hayatım...
Nedendir bilmem, yine de severdim ben o teyzeleri. Bir dondurmaya, bir kaç sakıza tav olduğumdandır belki de. Ya da sadece çocuk olduğumdandır. Çocukken herşeyi sevmek daha kolaydır...
“Acı olan ölüm değil, yarım kalmak doktorum” diyordu Murat hoca üç numara gözlüklerinin ardından. “Emin ol, bir ölüden daha hüzünlüdür, arkasında bıraktığı ütülü pantolonlar.”