Sema Son Denizoğlu
@sema_son
null
Öğretmen
Abant İzzet Baysal Üniversitesi
null
23 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yazardan okuduğum ilk kitap. Kitabın daha ilk 20 sayfasında sürekli karakter geçişlerinden dolayı ne oluyor diye düşündüm Hiç bir karaktere bağlanamadım, okurken bi yandan da acaba anlamıyor muyum diye kendimi sorguladım Sonra karakterleri yazmaya karar verince anlamışım diye sevindim. Karakter bağlantıları olunca kurgu daha da kafama yattı. Kitabın ismi çok uymuş. Cidden Dünya bu kadar dedirtiyor insana... İnternette bir teori görmüştüm: Dünyadaki her insana en fazla 6 insan kadar uzakmışız. Okuyunca hiç olurmu öyle şey demiştim ama şimdi düşününce acaba mı diyorum
Reklam
Başlangıçta sıkılıp acaba bıraksam mı derken sonra bu kadar sevip kalbimi bu kadar inciteceğini hiç düşünmemiştim.Kitaptaki iki ana karakteri de çok sevdim. Hele Renee yi:)))
Bir kirpi gibi dıştan bakıldığında sadece dikenli ama içi yumuşacık rengarenk tatlı bir kadın.
Acaba çevremizdeki insanları gerçekten görebiliyor muyuz, ya da onlar tarafından görülebiliyor muyuz? Çoğu zaman insanları dış görünüşleri ve meslekleriyle değerlendiriyoruz. Önyargılarımız içlerindeki asıl kimliklerini görmemizi engelliyor.
İnsanlar neden bu kadar kötü, neden hep bizden olmayanı dışlarız? Kendimizden olmayı ötekileştirip, günah keçisi ilan etmek neden? Empati kurabilmek bu kadar mı zor? Nedir insanların kalbini bu kadar taşlaştıran? Yaradılıştan mı kötüyüz yoksa kötü olmayı zamanla mı öğreniriz?
Yarından birşeyler beklemekle geçiyor ömrümüz... Aslında en önemli zaman yaşadığımız o an, ama günlük hayatın sıradanlığına alışıp fark edemiyoruz. Yaşadığımız her andan keyif almak varken, birşeyleri beklerken ömrümüz günden güne avuçlarımızdan kayıp gidiyor... Teğmen Giovanni Drago ilk görev yeri olan Tatar çölündeki Bastiani kalesine atanınca hayatın kendisi için yeni başladığını düşünüp yıllarca askerlik yaşamının monotonluğuna alışarak hep kahramanı olacağı bir savaşı ve zaferi bekledi. Ama ya o an hiç gelmezse, ya da geldiğinde gücü kalmamışsa... Bizi biz yapan seçimlerimiz... O halde harekete geçip şimdinin kıymetini bilmek, kendimizi çok da özel biri zannetmememiz gerekir... Aklıma bir de şu geldi “Seçilmiş bir yanlızlık sahip olabileceğimiz en büyük lüksse??? “ Beni düşüncelerden düşüncelere sürükleyen derin bir okuma oldu...
Kitap, Gün olur asra bedel romanından çıkarılmış bir bölüm. Gün olur asra bedel’i okuyanlar konunun bütünlüğü açısından bu kitabı mutlaka okumalı. Kuttubayev’in Boranlı’dan ayrıldıktan sonra yaşadıklarını anlatırken, bir de ünlü bir efsaneye değinilmiş. Efsaneyle ilgili kısımları okurken sanki bir çocukmuşum ve masal dinliyormuşum hissine kapıldım.Hem efsane bölümünde hem Kuttubayev’in hikayesini anlattığı bölümlerde insanların iktidar hırsları için yapamayacağı şey olmadığını yüzünüze çarpıyor. Kitabın bana düşündürdükleri:Şu dünyada insana en büyük kötülüğü yine başka bir insan yapıyor.İnsan hayatı nasıl bu kadar değersiz görülüyor,insanlar nasıl bu kadar hırslı, açgözlü, kötü kalpli olabiliyor anlam veremiyorum.
Reklam