O adama yardım etmeye çalışmasaydım, kiliseye gidip Tanrı'ya dua edemezdim, Scout.
"Yanılıyor olmalısın, Atticus." "Neden?"
"Çünkü çoğunluk kendilerinin haklı, senin haksız olduğunu düşünüyor." "Kesinlikle öyle düşünmeye ve düşünceleri için saygı görmeye hakları var," dedi Atticus. "Ama başkalarıın yüzüne bakabilmek için önce kendi yüzüme bakabilmem gerek. Çoğunluğun düşüncesine riayet etmeyen tek şey bir insanın vicdanıdır."
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
-Atticus, bu davayı kazanacak mıyız?
"Hayır,canım. "
"O zaman, neden..."
" Çünkü daha başlamadan yüz yıl önce bu davayı kaybetmiş olmamız, bu uğurda çaba sarf etmeyeceğimiz anlamına gelmez."
İki saat sonra Moran şehir terminaline vardığımızda, sırı dökülmüş ayna gibi hissediyordum kendimi. İşe yaramaz, çıplak ve mahcup. Onca zaman sakladığım ne varsa bağırsak misali ortalığa saçılmıştı. Aynı anda hem utanç hem de tuhaf bir ferahlık veriyordu bu. Nihayetinde bütün aynaların iki yüzü vardı. Sırın arkası ve bir de önü. Sır soyuldukça eşitleni-yordu camın iki yönü. O vakit ayna, ayna olmaktan çıkıyordu ama saklamanın ağırlığından kurtulup hafifliyordu da. Bir ayna aslında ne ister? Bakana kendini göstermek mi, bizzat görünmek mi yoksa?