Sema Kutlu
@semakutlus
Şu anda okuduğu kitap
Sevgi neydi? Sevgi emekti.
Puan vermedi
“Sevgi, sevilen şeyin yaşamı ve gelişmesi için etkin bir ilgidir.” diyor ve ekliyor Erich Fromm “Çiçekleri sevdiğini söyleyen bir kadının çiçekleri hiç sulamadığını görürsek onun çiçek sevgisine inanabilir miyiz?”
Başka bir yerde “Sevgiyi anlamlı kılan çaba ve niyettir.” sözünü okumuştum. Çok anlamlı.
Bu doğrultuda diyebiliriz ki karşımızdaki kişide hiçbir çaba yoksa sevgi de yoktur. Şimdi tüm ilişkileri yeniden gözden geçirelim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Dokunmadan Kitap Yorumu
Dokunmadan kitabı her ne kadar dili süslü olsa da anlatımı akıcı olduğu için su gibi akıp giden bir kitap. Olay örgüsünde beklenmedik anları okuduğumuzda bu merak duygusunu kamçıladığı için kitabı elimizden bırakamayıp hep bir sayfa daha diye diye okuyoruz. Edebi anlamda doyurucu bir kitap olduğunu düşünüyorum. Söz sanatlarının kullanımı, ana karakterimiz Adalet’in düşüncelerinin aktarım şekli edebiyat severler için çok kıymetli.
Karakter analizimize gelecek olursak Adalet güvenli bağlanma kuramamış ve bunun izlerini yetişkinliğinde de gören bir kadın. Bize bebeklikteki bağlanmanın ne kadar kıymetli olduğunu bir kez daha anlama fırsatı veriyor. Adalet’in hayatındaki insanların, karşılaştığı durumların onun kafasının içinde mi yoksa gerçekte mi var olduğunu roman boyunca düşünüyoruz. Aslında bu durum bile bağlanma probleminin yetişkin bir insanın hayatını ne denli etkilediğini anlama imkanı veriyor.
Adalet’in Hülya’yla kurduğu bağ onun gerçekten onu olduğu gibi kabul eden birine bağlanma ihtiyacını, sevme ve sevilme ihtiyacını gözler önüne seriyor. Adalet’in çıktığı yolculuk, kendini bulmak için yolda olma halinin bir tasavvuru. Burada yol da yolculuk da çok kıymetli, Adalet’in yolculuğun gidişatında kendine dair yaptığı keşifler iyileşmenin doğrusal olmadığını görmemizi sağlıyor.
Sadi Seber’den bahsetmeden olmaz. Açıkçası kitapta en sevdiğim karakter oldu. Kitap boyunca onun Adalet’e olan yaklaşımı bana hep Adalet’i sevdiğini ve onun için çabaladığını düşündürdü. Onun bu çabası çok kıymetli. Sevgisi de çok kıymetli. Özellikle günümüzde böyle çaba harcayan ve kıymetli seven insanların olduğuna dair düşüncelerim çürüdüğü ve gerçek sevgiye dair ümitlerim azaldığı için Sadi Seber’le tanışmak beni çok mutlu etti.
Kitaba dair Spoiler vermek istemediğim için bazı detaylara
Çocuklara terapiyi nasıl anlatacağız?
Bu öneri, psikolojik danışmanlar/psikologlar ve ebeveynler için.
Çocuklar İçin Oyun Terapisi İlk Kitabı, oyun terapisine katılması önerilen 4-12 yaş arası çocuklara terapi ve terapi süreci ile ilgili gelişim dönemlerine uygun olarak bilgi vermek amacıyla hazırlanmış.
Terapi, terapist, güvenilirlik kavramları çocukların anlayacağı şekilde açıklanmış ve açıklamalar uygun görsellerle desteklenmiş. Eğer siz de terapi sürecini çocuğa nasıl anlatacağınızı düşünüp de bir yolunu bulamıyorsanız, işte size bir çözüm!
Peki kitap etkili mi? Kitap geldiğinde 6 yaşındaki kuzenim bizdeydi. Kitap büyük ve resimli olduğu için ilgisini çekince bunun ne olduğunu, onun için mi aldığımı sordu. Ben de okuduğum bölümü yani mesleğimi daha iyi anlaması için kitabı onunla okumaya karar verdim. Kitabın içindeki resimler de ilgisini çekti ve okuduklarımızla ilgili sorular sordu. Açıklama yaptığımda kendi hayatından birkaç örnek verdi. Mesela kitabın girişinde bazı çocukların problemleri olabileceği ile ilgili kısımda bana, kendisinde problem olarak gördüğü bir şeyi açtı.
Çocuklarla çalışmayı düşünen meslektaşlarımın işine yarayacağına inanıyorum. Benim çok hoşuma gitti. Bu kitapla karşılaşmak mesleğe daha da yaklaştığımı bana yeniden hatırlattı.
Diğer psikoloji kitabı önerileri için takipte kalın.
Geç olsun güç olmasın demişler ama Clarissa'yı paylaşmam hem geç hem de benim için güç oldu. Mükemmeliyetçi yanlarım post'u bir türlü beğenemiyor fakat bunu aşmak için artık umursamamak için çabalıyorum.
Clarissa'ya gelecek olursak, biyografi tadında bir romandı. Clarissa'nın hayatı konu alınıyor ve tatmin etmeyen (bence) bir şekilde kitabın sonu geliyor. Bu kitabın benim için önemi sunlar: Clarissa'nın 1902-1930 yılları arası yaşadıkları anlatılıyor ve dolayısıyla dünyayı etkileyen olaylar (Franz Ferdinand'a suikast ve akabinde patlak veren dünya savaşı) ile ilgili Stefan Zweig 'ın görüşlerini okumuş oluyoruz. Diğer önemi de eğitim ile ilgili düşüncelere yer verilmesi, köylü-soylu arası ilişkiye bakış ele alınmış oluyor. Bu da farklı bir pencere açıyor bizlere. Zweig'ın romanlarında psikolojik tahlilleri başarılı bir şekilde ele alması çok etkileyici. Freud'dan etkilendiğini zaten daha önce de belirtmiştim. Clarissa'da da izlerini görüyoruz.
Zweig'ın Mecburiyet kitabında da değindiği savaşa dair düşüncelerinin Clarissa'daki düşüncelerle paralel olduğunu görüyoruz.
İyi okumalar diliyorum herkese. ️
#Clarissa #stefanzweig #modernklasikler #kitapyorumu #kitaptavsiyesi
Kitabın adı neden Aşkın Celladı? En merak ettiğim nokta buydu başlarken. Bir psikoterapi öyküsünden alınan bu ismin danışanlarla ilgili bilgi verdiğini düşünürken aslında başlıktaki büyük payın Yalom'a ait olduğunu öğrenince fazlasıyla etkilendim. Okursanız, bu cümleyi daha net anlayabilirsiniz. İçerisinde pek çok psikoterapi öyküsü var ve hepsinin başlığı o kadar özenle seçilmiş ki, edebiyata dair en sevdiğim şey bu detay oldu. Hem merak uyandırıyor hem de öyküyü bu başlık dışında başka başlıkla aktarmak çok yanlışmış hissini veriyor. O derece doğru.
O kadar öykü dedikten sonra, bunların kurmaca değil gerçek yaşanan olaylar olduğunu belirtmek boynumun borcudur. Danışanların isimleri, diyaloglar gizlilik esasında değiştirilmiş ve öyküler yayınlanmadan önce danışanlara okutulmuş, onayları alınmış.
Ben kendi adıma belirtmeliyim ki; tecrübeli terapistlerin kitaplarını, deneyimlerini okumak her zaman bir şeyler katıyor insana. Yalom'un bazı sorularının altını çizdim mesela, danışanın aktardıklarına verdiği yanıtları da özenle okudum. Kendisi de hataya düştü bazen ve bunları kabul etti, hatalarını toparlamaya çalıştı. Bu hataları Yalom'dan okumak bir nebze de olsa rahatlattı beni çünkü terapide terapistin omzuna öyle bir yük biniyor ki asla hataya yer verilmemeli diye düşünüyordum. Tabii ki de danışanın ruh sağlığını düşünerek hareket etmek çok önemli ama asla hata yapmaMALIyız diye bir kural yokmuş. Önemli olan toparlayabilmekmiş. Farkındalıkmış. Ve elbette terapist de bir insan. Hata yapması doğal. Hata yapmaktan korktuğum için danışan görmek beni hep geriyordu, bu kitap sayesinde mükemmeliyetçi yanımı biraz daha törpüledim.
Bu tarz kitapların diğer önemli bir faydası-yine bana göre- yaşadığımız sıkıntılarda tek başımıza olmadığımızı fark ettirebilmesi. Birbirimizden
