Bab-ı Esrar, kelime anlamı olarak "Sırlar Kapısı" demektir ve okura tasavvufun derinliklerinde bir cinayet gizemi sunar.
Annesi İngiliz babası Türk olan Karen Kimya Greenwood sigorta eksperidir. İngiltere'den Konya'ya müşterisi olan bir otelde çıkan ve iki kişinin öldüğü yangının soruşturmasını yapmak için gelmiştir. Ama bu onun Konya'ya ilk gelişi de değildir. Semazen olan babası ile çocukken gelmesine rağmen bu geziyi hayal meyal hatırlamaktadır. Belki de babası onu ve annesini Mevlâna aşkı yüzünden terkedip gittiğinden hatırlamak istemediği gerçeklikler bilinçdışının dehlizlerinden Konya'ya indiği an bilincine hücum etmeye başlamıştır.Bir baba-kız hikâyesinin ardında gizli kalmış sır silsilesi yedi yüz yıl önce yaşamış Mevlâna ve Şems arasındaki ilişkiye kadar uzanıyor bu kitapta.
Dil olarak akıcı sayılır ama yer yer anlatım beni yordu. Yine de atmosferi ve mistik havası sayesinde kitabı bırakmadım.Kısacası, çok sevdim diyemem ama pişman da olmadım. Mevlânâ, Şems ve tasavvuf temalı kitapları sevenlerin bir şans verebileceğini düşünüyorum. Bence beklenti çok yükseltilmezse keyif alınır.
Bu sözü tutan manevi kubbenin tavanına ulaşır…
Mesnevi muhteşem bir eser, her kelimesinde her hikayesinde Mevlana hazretlerinin ruhunun inceliklerini ve muhteşem bakış açısını en derin haliyle yansıtıyor. Mutlaka okunmalı…Okurken iyi odaklanmak gerek ki asıl meseleler ince detaylarda gizli. Bir semazen olarak Canımmm Mevlana’yı tanımak onunla hemhal olmak muhteşemdi bu tanışıklık hiç bitmesin…Amin amin amin…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Merhaba kitapsever dostlarım…
Kitabın Adı- Gölgeden Kalan İzler
Kitabın Yazarı- Memet Çerkez
Kitabın Sayfa Sayısı- 158
Her insan, farkında olmadan hayat çemberinin içerisinde semazen gibi dönüp durur. Kimileri, semanın döne döne açılan kapılarında başlarını alçakgönüllülükle eğer, ellerini göklere doğru açar. Evrenin sonsuzluğunda varlıkların ötesinde, Hakk’ın sesini duymaya ve kalplerine gelen ilâhi mesajı anlamaya çalışır.
Kimileri ise bu manevî yolculuğu başka bir şekilde arar. Ne aşkın ne de şarabın sarhoşluğuyla ilgilenirler. Ne helâl ile yetinirler, ne de haramda kaybolurlar. Felek onları savurur; başları ince bir iple bağlı, ucu bilinmeyene doğru uzanan bir fırıldak gibi… Gerçek anlamı ararken, sadece gölgeden kalan izleri takip ederler.
Yazarın anılarını, gözlemlerini ve yaşam yolculuğunu edebi dille harmanladığı bu kitabı ben çok beğendim.
Kitap, isminden de anlaşılacağı üzere geçmişin tozlu raflarında kalan anıların bugüne sızan yansımalarını konu alıyor.
Aidiyet, geçmişe özlem, insan ilişkileri ve değişen şehir kültürü üzerinden durulmuştur.
Eğer büyük şehirlerin kalabalığında kaybolan hikayelere ilgi duyuyorsanız bu sıcak ve samimi kitap size göre. Okuyacaklara şimdiden keyifli okumalar diliyorum
Kitaptan Alıntılar
”Çünkü görmek demek, sorumluluk demekti; görmek, yüreğinde bir kıpırtı hissetmek, belki de kendi rahatını sorgulamak demekti.”
”Bazen insan olmak yetmez, insan olduğunu hatırlatmak lazım.”
”İnsan, yaşadıklarının toplamı değil, hatırladıklarının tortusudur. Bazen koca bir ömürden geriye sadece biri gölgenin izi kalır; o izi takip ettiğinizde ise asıl kendinizi bulursunuz.”
.
.
.
.
.
#okudumbitti #kitapönerisi #gölgedenkalanizler #kitapcumhuriyetimileokuyoruz #_dream_bookstore
Ney ve Gül Arasında (Divan Üslubu)
Beyit 1
Ney üfürür kalb-i dîdârime hâl-i sükûn,
Her nağme-i rah-i aşk fışkırır dermân-ı hûn.
Beyit 2
Ey gül-i nûrânî, sen varsın her fânî deh,
Suskunluk değil aşk, her nefesin feryâd-ı sâdeh.
Beyit 3
Sahrâda yâre minnet, kum tanesi hatıra,
Rüzgâr dağlar gibi, adınla yankılanır hâra.
Beyit 4
Neyden çıkan seste titrer gönlüm her dem,
Duâ telin-i derûnî çalar her bir hem.
Beyit 5
Güller açar iç-bahçemde, nûr-ı aşk fışkırır,
Her ses-i ney, ruhuma can, her nağme can verir.
Beyit 6
Semazen misâli döner her dönüşüm, ey sevgili,
Aşkın kudretine teslim olur her gizli hâlim.
Beyit 7
Sen olmasan da kalbimde bu nûr ebedî,
Ölümsüz ve yenilmez, daimîdür aşk-ı sadî.
Aşkın Gözyaşları kitabı ile tanışmıştım Sinan Yağmur‘la. Henüz lise yıllarımdaydım ve Mevlânâ aşkına gönüldaş olmuştum ve o yıllarıma Mevlânâ yarenlik etmişti.
“Aynadaki Buğu ” Sinan Yağmur’un hayatta bıraktığı izler hayattan aldığı yaralar pişmanlıkları, dik duruşları, geçişleri, kalp agrilari, çocukluk hüzünleri ve onu şekillendiren dilsiz kırgınlıkları, kırıklıkları ile dolu bir öz yaşam öyküsü…
Özyaşam öyküsü dediğime bakmayın. Roman tadında şiirsel bir dille yazılmış, alıntılarlarla bezenmiş bir yüzleşme…
Ayna zaten kendimizde yüzleştiğimiz, eğer cesursak doğruları kendi gözlerimizden okutan nesne değil midir?
Acılarıyla büyümüş ,kırıklıkları ile dalga geçmiş dönüşen ,yüzleşen ,olgunlaşan, içsel hesaplaşmalarını tamamlamış ,tüm samimiyeti ile her şeyi çırılçıplak olduğu gibi anlatmış .Mevlâna ve Şemsi ile hem hal olup, yollarını yolu bellemiş bir semazen, bir aşık, Sinan Yağmur.
Okurken her satırında kendinizden izler bulacağınıza eminim, hüzün, şefkat, içsel sorgulamalar ve kendi iç sesinizde bu satırlara eşlik edecek.
Bir Şems ve Mevlânâ hayranı, okuru olarak ben bu kitabı okumanızı şiddetle tavsiye ederim. Bir insan kendi düşün dünyasında hangi devrimlere imza atar okuyun görün.
“Kalbim ne söylediyse kalemim onu yazdı. Hiçbir ideolojinin, hiçbir kesimin yazarı olmadım; olmayacağım da. Kalemimi yemedim kimse yemeyecek o duruyor hayır yalnızca hakikatin hizmetinde tuttum. Dişimle, tırnağımla geldim bu noktaya, afaroz da edildim, ayrımcılık da gördüm. Biliyorum ki yazarlık, yalnız kalmayı göze almak, bedel ödemek ve buna rağmen susmamaktır.“
“Ben yola edebiyatın Neşet Ertaş’ı olma hayali ile çıktım .” demişti
Okudukça anlam bulan hayatlara …
《 A T E Ş S E M A Z E N L E R İ 》Şiir
Ateş Semazenleri kitabının incelemesine, kitabın isminden başlamak istiyorum çünkü, kitap hakikaten isminin hakkını veriyor. Ateş Semazenleri, ateş gibi yakıcı duygulardan bahsettiği için bu ismi almış olduğunu düşünüyorum. Kitapta bahsedilen, insanları yakan duygular ve davranışlar; hüzün, keder, hicran, hayal kırıklığı, ihanete uğrama gibi kavramlardır. Bu yakıcı duyguları hisseden insanlar, semazen misali dönerek yani bir nevi arayışla, kendini ve hakikati bulanları temsil ediyor. Semazen misali yanarken arınmayı ifade eden duygu ve davranışlar ise; mücadele, dik durma, sabır gibi kavramlardır...Kitabı okuyunca, kitaba verilen ismin kıymeti daha iyi anlaşılıyor.
Kitap kalpteki yangından bahsederek başlıyor. Bunlar; hicran,hüzün, keder gibi duygulardır. Nerede okuduğumu hatırlamıyorum ama bir yerde hüzün ve keder arasında şöyle bir fark var diyordu;
H ü z ü n , içinde olumlu bir parça barındıran bir duygudur. Bu tanımı okuyunca zihin dünyamda şöyle bir çağrışım olmuştu. Efendimiz (sav)'e "hüzün peygamberi" diyoruz... Neden?
•Çünkü yaşadığı ağır imtihanlara ve onların getirdiği üzüntülere rağmen ümidi her daim baki ..
•Çünkü Yusuf suresi 87.ayet dahil, tüm Kur'an'ın mesajlarına imanı tam...
( "Sakın Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyin. Çünkü kâfirlerden başkası Allah'ın rahmetinden ümit kesmez" -- Yusuf87)..
Bu bağlamda düşündüğümüzde hüzün esasında, kış ortasında baharın geleceğine inanmaktır. Kışın kasvetli ve boğucu havasına rağmen, baharın ve yazın sıcaklığını hissedebilmektir. Ruhunda, baharda açacak çiçeklerin tomurcuklarını görebilmektir. Şairin de söylediği gibi;
"Güllerim son yangında açıyor şimdi benim "
diyebilmektir belki de..
Tanımın devamında bahsedilen
**k e d e r ise, bütünüyle olumsuz bir duyguyu ifade