Sena Mazlumoğlu

Oskar alnını yere dayayıp aşağı bakıyor. Hiçbir şey göremiyor. Oysa her şeyin bir şekli vardır. Karanlık, belki de hayatın bir anında kendinizi maskesiz gördüğünüzde hep olduğu gibi aslında hep kristal berraklığındadır.
Sayfa 248·Kitabı okudu
Reklam
Her şeye evet diyen ebeveynlerle büyümekteki sorun bunun sizi çoğu zaman hayır cevabını duyacağınız gerçek dünyaya hazırlamaması.
Sayfa 243·Kitabı okudu
Anlama yeteneğimiz hatalarımızın annesidir ve onları yapmadan önce bizi uyarmaya çalışır. Ama her zaman annelerimizin sözünü dinlemeyiz.
Sayfa 233·Kitabı okudu
Gençliğimizi hırstan kaleler yaparak geçiriyoruz ve sonra hayatın hayallerimiz ve dileklerimizle titizlikle inşa ettiğimiz kulelerin üzerine şüphe kumları savurarak onları görünmez kılmasını izliyoruz. Düzleştirilmiş hayatlara razı olmayı öğrenip taviz hapishanelerinin içine yerleşiyoruz. Kabullendiğimiz dünyanın pencerelerinin dışarıyı göremeyecek kadar küçük olması da biraz içimizi rahatlatıyor, böylece kim olabileceğimize dair kumdan kaleler şeklindeki fantezilerimize bakmak zorunda kalmıyoruz.
Sayfa 59·Kitabı okudu
Gelecek hâlâ tutmayı seçebileceğimiz bir söz. Geçmiş ise tutamadığımız bir söz.
Sayfa 52·Kitabı okudu
Reklam