Maalesef yasadigimiz dünyada içimiz o denli kalabalk, zihnimiz ve kalbimiz o kadar bulanik ki herkes var, bir kendimiz yokuz. Herkes hakkinda düsünüyor ama kendimiz hakkinda düsünemiyoruz. Herkesi affedip seviyoruz, kendimizi sevemiyor, begenemiyoruz. Herkeste güzel seyler görüyoruz ama kendimize gelince güzelliklerimizi yoksayabiliyoruz.
Neresinden bakarsan bak, anlamazsın. Olanlar ve
bitenler vardır. Elinden gelmeyen şeyler vardır. Tek
çare zamandır. Kendini koltuğa bırakıp gözlerini
kaparsın. Zamanı daha hızlı ilerletebilmek için tek tek
saniyeleri sayarsın.