Semih
@semihtekinnnn
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kış mevsiminin yavaş yavaş ilerlediği zamanlar, terkedilmişliğin hiddetinin alabildiğine yaşandığı zamanlardı. Unutulmanın son aşamasıydı bu. Güneş tarafından bile unutulmanın ve yıllarca böyle yarım yarım hatırlanmış, kambur, ağlamaklı yaşamanın.
O zamanlar yalancının biriydim ben. Buna mecburdum. Yalanlarım da olmasa yapayalnız kalırdım.
Amaçsız ama sevinçli, nereye gideceğimizi bilmeden binerdik trenlere. Biner binmez hüzün basardı içimi. Biz bütün insanlardan ayrıydık, ikimizdik, birdik. Bizim olgun acılarımız vardı.