Daha sabahtan garip bir keder içimi burktu. Birden, benim gibi bir yalnızı herkesin bırakıp gittiğini ve kaçtığını düşünmeye başladım. Doğal olarak herkesin şunu sormaya hakkı var: Kim bu herkes?
"Ben de yalnızım..." dedi. Bu sefer benim ellerimi kendi avuçlarının içine alarak: "Boğulacak kadar yalnızım." diye devam etti, "hasta bir köpek kadar yalnız..."