Işık söndüğünde geriye sadece karanlık kalmaz; insanın kendi içindeki o en derin, en korkulan gerçekler de gün yüzüne çıkar. Kıyamet dışarıda değil, çoktan içimizde kopmuştu...
Her yıkım, aslında yeni bir varoluşun habercisidir. Dünya üzerimize çökerken bile içimizde fısıldayan o ses hep aynı şeyi söylüyordu: Her şey böyle başladı..
İstiklal Yolu; sadece kardan, kıştan ve çamurdan ibaret bir yol değildi. O yol; vatanı için canından, evladından ve geleceğinden vazgeçenlerin, Şerife Bacıların ölümsüzlük yolu kurulduğu yerdi.