Yalnızlık alıp karşına kendini,
öteki kendinlerle konuşmaktır. Bakışmaktır, öteki kendinlerle; dövüşmektir.
Kimi zaman da, öldürmektir
içlerinden sana en çok benzeyeni, benzemiyor diye.
Yalnızlık, öldürmektir.
Yakayı kelime kelime ele verecegizdir geleceği kavram kavram;
çünkü kelimeler anlamlarından tek tek koparılıp
bahriyeli yazılmışlardır silahların gününe;
kalanlar karacıdır bundan sonra,
uçanlar havacı;
ve birer avcıdırlar artık peşimizde.
Avcılar ki, av olmaktan sıkılmış yalnızlıklardır.
Nice sonra, kanlı eşkıya ölüleri yamaçlardan sürüklene sürüklene getirilip düşlerimin ortasına bırakılırdı. Ürperirdim onları görünce (ürperti böyle gelişmiştir bende, şimdi bile, ne zaman ürpersem bir eşkıya yıkılır içimde). Ürperirdim, evet ve yerde duran yorgun mavzerleri kapıp daçlara kaçmak isterdim.