Reklam
Hepimiz Gökyüzü Olmak İstedik: Krallar ve Soytarıları | Kitap Yorumu
"Okyanus gökyüzüne ait değil," diye mırıldandım.
Daren ağır ağır başını salladı.
"Ama unutma, gece yarısı gökyüzünündür yıldız ışığım."
Selamm, bugün Krallar ve Soytarıları kitabının yorumu ile geldim.
Krallar ve Soytarıları gerçekten tam bir devam kitabıydı. Taşlar yerine oturmaya başladı. Giriş ve kapanış kısımları ayrı mükemmeldi. Hiçbir cümle öylesine yazılmamıştı. Her birinin altında farklı anlamlar arayıp durdum. Sürekli bir şeyler oldu ama genel olarak her sey çok güzeldi.Kitapta varislerimizi çok net bir şekilde tanıdık çünkü taşları artık onlar tutuyor.
Kitabın ilk 50 sayfası Su Krallığının yıkılış zamanlarında Daren’i anlatarak başlıyor.Bölümde Daren’in davranışlarının sebebini ve Nova ile olan bağını anlıyoruz. Açık konuşmak gerekirse ben bu kısımları ağzım açık okudum, hiç beklemiyordum-hele ki Daren'den hiç yani hiç serinin başından belli bir yere kadar Arın ve Daren arasında gidip geldim ama her seferinde Arın ağır basıyordu ama bu kitapla beraber bütün duygularımı Daren'e yönelttim.
Kitap hakkında sevdiğim şeylerden bir taneside varislerin ön planda olmasıydı. Nova, Ayzer, Arianna ve Sonay. Varislerden sanırım bir tek Ayzer’i sevemiyorum. Toprak varisi olduğu için heralde. Ama bu kitapta ona olan ön yargım biraz olsun kırıldı ^^
Kitapta sevdiğim bir diğer şey ise Darenova sahnelerinin çok fazla olmasıydı. Bu ikiliyi çok seviyorum ve kitapta ki sahneleri okurken büyük bir keyif aldım diyebilirim. Kitabın sonu ilk kitap gibi üzücü yada kötü bir şekilde bitmedi aksine kitabın kapağını kapatırken suratımda kocaman bir sırıtış vardı. Üçüncü kitap baya çekişmeli geleceği belli çünkü devlerin savaşı...
Detaylarla dolu harika bir kitaptı, yine Nagi’ye ve kalemine
Reklam