"Layık oldukları biçimde davranacağım efendimiz"
"Olmaz öyle şey, Tanrı esirgesin, insan gibi davramak yeter. Herkese layığına göre davranacak olursan kim kırbaçtan kurtulabilir ki?"
Yokluk, eksiklik, ayrılık, bunlara dayanma gücü çocukluğundan geliyordu, birdenbire sanki çok uzaklara bakıyormuş gibi yapmak çocukluğundan kalmış bir şeydi onda. Okulun avlusundaki bankta annesini beklemesi, kafasında açılmış koca bir delikti adeta. Orada bir madde haline geliyordu, kesinlikle soluk almıyordu. Annesi geldiğinde kızı artık hayatta değildi