gece
@senaflumiyy
evrendeki bir toz tanesi.•°
En Mükemmel HatamRomantik
Herkese Merhaba
Yine kendi kendime yaktığım bir kitap ile karşınızdayım. Benim diğer adım sazan olabilir hahah akıllanmayıp yine 2. Şans kitabı aldım, okudum ve pişmanım...
Kitaba gelirsek; Çocukken en iyi arkadaşı olan kızı, kalbini kırdığı günden ve babası cocuğa ihanet ettiğinden beri görmemiş. Sekiz yıl sonra geri dönmüştü. Ayrıca önümüzdeki üç ay boyunca sahte kız arkadaşı olacaktı. Konumuz budur.
Şimdi gelelim olaya; bu Maddox 18 yaşında hokey oyuncuu olarak başka takıma sözleşme yapmış, çoocukluk ve ilk aşkı olan Braxton olan kız kahramanında babası bunun menajeridir. İşte bu adam bu sözleşmeyi cocuğa manipüle edip iptal ettirir. Çocuğun bunu kabul etmesi en büyük sebebi ise sevdiği kızın onu ikna etmesi aslında, kendisine bunun kötü fikir olduğunu bilir ama ona güvendiği için iptal eder ve bu yüzden az kalsın hokey kariyeri tamamıyle bitecek ve bu olaylar okurken bu kız cocuğu terk ediyor yani kaçıyor. Sonra işte 8 yıl geçiyor ve şerefsiz kızın babası yine ortaya cıkıp cocuğun kariyerini baltalamak istiyor. Bunlarda bu olaylara karşı yeninden bir araya gelıyorlar sahte sevgililik olayı oluyor.
Bu ikinci şans kitapları resmen lanet bir şey. Asla istenilen intikam ve affetme olayı olmuyor. Ya bu kız seni terk etmış hadi onu geçtim kariyeri mahvedecekti. Sırf kendi benciliğinden ve sorumluluk almamış, kendini affettimemiş kaçmış. Güya sana aşık ama boş. 8 yıl sonra karşılaşırlar , aptal Maddox ne yapar? Yelkenleri suya indirir .. yok cok seksıymiş yok cok guzelmiş filanda sıkıldım artıkkk valla bu durumda...
Biraz nefret duygusu ve o incinmişlik hissettir yani, o zaman cektiğin acıyı hayal
kırıklığını nerdeee hemen bir cinsellik araya giriyor hemen herşey unutuluyor. Yazmayın abi düzgün yazamıyorsanız. Biraz sadakat duygusu yazın yani, hemen affetme olmaz bu
gece
inceleme yazacaktım gerek kalmadı. sonuna kadar katıldım, teşekkürler.✨
spoiler içerikli*Edebiyat
Yazarın notunu okuyana kadar çok acımasız olacağıma emindim. Ama sonda yazan not beni biraz daha düşündürdü. Yine de birçok konuda fikirlerim hala aynı.
Öncelikle kitap çok akıcı ve kolay okunabilir. Eğer işler benim istediğim gibi olsaydı bu anlatımdan da bir doyum alabilirdim ama okurken kendimi sürekli kızarken ve de gözlerimi devirip "yine mi ya?" derken buldum.
Ryle karakteri hakkın söyleyecek çok fazla şeyim var ama kitap içeriğinden çok fazla şey yazmak istemediğim için kısa tutacağım.
Ryle'ı aslında çok tanımazsanız iyi biri diyebilirsiniz. Beyin cerrahı, zeki, esprili, ağzı iyi laf yapan yakışıklı biri. AMA bunlar bazen hiçbir şeydir.
Bir kere kurduğu onca cümleye rağmen Lily'ye olan sevgisini ben asla hissedemedim. İlişkilerinin devam ettiği onca sayfa boyunca tek bir kere bile. Bir ara wattpdin tepki almasına neden olan kitaplardan birini okuyorum bile sandım, hatta bunu yazan kadının küçük biri olmadığını bildiğim halde arkayı açıp fotoğrafına, doğum yılına bakma gereği bile duydum, yalan yok... Bazı şeylerin kitapta rahatsız edici boyutta fazla ve de bu kadar açık olması beni irite etti. Ryle'a karşı olan düşüncelerimde bunun payı da çok büyük. Karşısındaki kişiyi gerçekten sevmeyen, amacı ve aklı fikri başka bir yerde olan biriymiş gibi hissettim hep ve sevgi cümleleri kursa bile bunlar bana hiç gerçek gibi gelmedi. Bir şeyler doğru değilmiş, parçalar yerine oturmamış ama onlar bunu görmezden geliyormuş gibi rahatsızdım okurken ve yanılmamışım da. Okudukça anladım. Benim için tamamen biterdi dediğim yerde, Lily'nin devam etmesi, içten içe olanları sorgulamaktan, kendini sorgulamaya ve affetmeye geçişini izlemek beni çıldırttı. Ryle'ın ise yaptıklarının bazen üstünü kapatmak için yalan söylemesinden bazen de sonradan farkına varıp milyon kere üzgünüm,
gece
altına imzamı atacağım bir inceleme sonunda. her okuyan öyle delicesine sevmiş ki, sorun bende mi diye düşünmeye başlamıştım çünkü.