Dönüş yolunda mezarlığın yokuşun çıkarken yıldızların hepsinin kafamdaki bir düşünce, bir an, bir bilgi , bir hatıra gibi olduğunu hissettim. İnsan hepsini aynı anda düşünemiyor ama görebiliyordu. Aklımdaki kelimelerin, aklımdaki hayellere yetişememesi gibi bir şeydi bu. Kelimeler duygularıma yetişemiyor ve yetersiz kalıyordu.