Türk milleti Sakarya Savaşı öncesinde son ordusunu, son kurşununu verir.
Son kuruşunu verir.
Ununu, unuğunu verir.
Tüfeğini, tabancasını verir.
Abasını, köyneğini verir.
Ayakkabısını, çarığını, çaparanasını, postalını verir.
Çorabını verir.
Elindekini, avucundakini verir.
Yaklaşan nihai hesaplaşmadan mağlup çıkılması hâlinde kendisine yaşama hakkı verilmeyeceğini idrak ettiği için medeniyet âleminin (!) gözü önünde yurdundan, yuvasından sökülüp atılacağını bildiği için, Türk milletinin adının sanının yok olmaması için, Türk tarihinin kapanmaması için, Türk çocuklarının başlarını kartallar gibi gökyüzünün yüce katmanlarında dolaştırarak yaşamaları için, verecek bir şeyi kalmayıncaya kadar verir.