Bir zamanlar bir çocuk yaşarmış. İnsanlar ona her zaman zarar verirmiş. Masum olduğu için insanlar onu hep aldatırmış ya da ihanet edermiş.
Bir gün bir dağda bir kurtla karşılaşmış. Kirpiklerinden birini çocuğa uzatan kurt,
“Bu gümüş kirpiklerimden insanlara bakmayı dene. Gerçekte kim olduklarını görmeni sağlayacak.”demiş.
Kurnaz maymunlar, kurnaz tilkiler, kötü domuzlar ve kötü rakunlar. Oğlan dünyada gerçek bir insan görmemiş. Sonunda gerçek insanların yaşadığı bir yer aramaya karar vermiş.
" Böyle bir yer bulmuş mu?"diyerek sormuş dinleyenlerden biri merakla.
"Hayır, hiçbir yerde bulamamış. Gerçek insanların yaşadığı hiçbir yer bulamamış, bu yüzden çocuk sonunda yalnızlık içinde yaşamış ve ölmüş."diye hüzünle anlatmaya devam etmiş anlatıcı.
"Onun için çok üzüldüm."
"Kimin için?"
"Kurdun gümüş kirpikli çocuğu. Yalnız kalmış olmalı. Korkmuştur ve çok yalnız kalmıştır. O çocuk ne kadar üşümüş olmalı?O çocuk için ne yapabiliriz?"diyerek cevap vermiş dinleyici.
"Ona sarılmalıyız. Ona tüm gücümüzle sarılmalıyız ki ısınabilsin."
demiş anlatıcı...
~
South Korea