Sena
@senataskum
7 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Mademki öleceğiz, o halde insan gibi, insana yakışır biçimde, hiçbir şeyin kölesi olmadan, hiçbir şeyin esaretine ve yoksunluğuna düşmeden, gösterişten, şan ve şöhret kaprisinden uzak, ölüm gerçekliğini unutmadan, yaşamı onurlandırarak bir hayat sürebilmiş olmak gerekir.
"Işık nehrin sularına vurdu, yüzeyde sürüklenen bütün yaprakları saydamlaştırdı. Bir kuş yüksek tınılarda şakıdı, bir duraksama oldu; bir diğeri daha aşağılarda şakıdı ve son nefesim dudaklarımı terk ederken, hepsinin, hep birlikte Yunanca şarkılar söylediğini duydum."
Kitapta yer alan en zarif metin diyebilirim. <3
Düşlerimizi çalan, yaşamımızıda çalar.
Eğitimin benzerliklerden ziyade farklılıkları güçlendirmesi ve ortaya çıkarması gerekmez mi?
"Ne olduğumuzu, ne hissettiğimizi kim bilir? Yakın olduğumuz bir anda bile, kim bu bilgidir der? Şeyler, onları dile getirdiğimizde bozulmuyor mu?"