Sevgi bir başkasının varlığından duyulan neşedir. Yürek onunla attığını hisseder. Yaşadığımızı bu şekilde hissederiz. Sevgi bazen yüreklerimizi korumasız bırakır ama bu korumasızlıktır ki bizi insan kılar. Sevgi, incinmeyi göze alır.
Sevgi kendinden kaçış değil; bilakis kendinde ve en merkezde kalıştır. İnsanı diğer insanlardan ayıran duvarları yıkıp atmak, ayrı gayrılığı ve yalnızlığı gidermek, fakat yine de kendin kalabilmektir.