Millet birbirine sarılmayı unuttu, birbirinin gözünün içine muhabetle bakmayı, birbirlerine sevgi duymayı, saygı duymayı. İnsanlar insan olmayı unuttu.
Depresyondan kurtuluş yoktu, onunla birlikte yaşamak vardı, her an, her dakika, her saat onunla mücadele etmek vardı. Peki beni ne iyileştirdi o zaman? Elbette unutmak.
Zihninin o tatlı sise teslim olmasını küçümseme. Hakikat insanı yorar.