“Kaybettiğinde değil, vazgeçtiğinde yenilirsin”
Bütün dünya bir araya gelse ve sana geç kaldığını söylese bile, hayır, kalmadın!
Aksine, tam da yeniden başlaman gereken noktadasın.
Üstelik bazen öyle düşünmekten kendini alamasan da, hiçbir şey kaybetmedin.
Kaybettiklerin senden gitmesi gerekenlerdi…
Sen, seni daha da güzelleştirecek adımlarla yoluna devam edeceksin.
Kaybettiğin için üzüldüklerinin, aslında kurtulduğun yükler olduğunu göreceksin.
Mesele kaybetmekse, hayatta bu da var, kaybedeceksin; ama senden gidenlere üzülmeyeceksin, yerine daha iyilerini getireceksin.
Senden Bir Tane Daha YokPiskoloji
“Bu kitap bana şunu öğretti: Kendimi kaybettiğim her yerde, yine kendime dönmem gerektiğini.”
Miraç Çağrı Aktaş’ın Senden Bir Tane Daha Yok kitabı, insanın kendi değerini fark etmesi, kendine dönmesi ve hayatın yükleri altında ezildiğini sandığı anlarda yeniden ayağa kalkması için yazılmış bir farkındalık kitabı.Kitap, özellikle genç okurlar arasında çok seviliyor ve “kendine dönüş” temasını güçlü alıntılarla işliyor.
“Bana çiçek açmayan hayatların toprağı olmayacağım artık.”Bu cümle, kitabın en güçlü tokatlarından biri.
“Gösterilmeyen bir sevginin ne değeri var ki?”İlişkilerde değer görmenin ne kadar önemli olduğunu hatırlatıyor.
“Hiç kimseye acınızı göstermeyin, ateşinize kimin odun atacağını bilemezsiniz.”Bu alıntı, insanlara sınır koymanın önemini anlatıyor.
“Önceliği sen olmayan hiç kimseyi hayatında tutma.”Kendine değer vermenin özeti gibi.
“Varlığın kendine armağan olsun” cümlesi, kitabın ana mesajı.
“Senden Bir Tane Daha Yok, benim için sadece bir kişisel gelişim kitabı değil; kendime dönüş yolculuğumun en sessiz ama en güçlü rehberi oldu.Artık biliyorum ki başkalarının gölgesinde değil, kendi ışığımda yürümeliyim.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bir Ayrılık Değil, Kendine Dönüş Hikâyesi
Aylin Balboa’nın Bu Hikâye Senden Uzun Osman adlı eseri, kapağını kapattığınızda zihninizde bir tortu gibi değil, aksine ferahlatıcı bir nefes gibi kalan kitaplardan. Genellikle edebiyatta ayrılıklar büyük dramalarla, yüksek sesli vedalarla anlatılır. Ancak Balboa, bir ilişkiden kopmaya çalışırken yaşanan o uzun sancılı süreci, zamanın insanın üzerindeki dönüştürücü gücüyle ele alıyor. Kitap, bu ayrılama sancısı içerisinde insanın kendi özüne dönmesini, unuttuğu parçalarını hatırlamasını bir zorunluluk değil, zamanın kendiliğinden getirdiği bir iyileşme süreci olarak önümüze seriyor.
Kitabın merkezinde, bir türlü bitmeyen ve karakterin zihninde düğümlenen "Osman" figürü var. Osman, bir eş ya da bir sevgili; aslında adının ne olduğunun bir önemi yok. Çünkü Osman, o karakterin vazgeçemediği, kopmak için her yolu denediği ama her seferinde geri döndüğü o tanıdık "çıkmaz sokak". Balboa, bu kopamama sancısını öyle dürüst, öyle "çıplak" anlatıyor ki; insan okurken kendi içindeki o bitmemiş hesaplaşmaları, o vazgeçemediği alışkanlıkları ve kendi zayıflıklarını utanç duymadan izleyebiliyor. İroni, burada karakter için bir zırh görevi görüyor; başa çıkılamayan acı, yerini kendine gülümseyebilme gücüne bırakıyor.
Ancak kitabın en etkileyici yanı, karakterin bu kaotik ayrılık sürecinin sonunda kendine dönmesi. Osman’dan uzaklaştıkça, aslında yıllar içinde içinde unuttuğu, ihmal ettiği veya başkası için feda ettiği o parçalarını yeniden keşfediyor. Bu süreç, okuyucu için de oldukça rahatlatıcı bir duygu yaratıyor. Okurken, karakterle birlikte siz de "boşluk" hissinin bir son değil, aslında bir "yer açma" çabası olduğunu anlıyorsunuz. İnsan, kopması gerektiğini bildiği o şeyi hayatından tamamen çıkardığında, aslında sadece birinden ayrılmıyor; uzun süredir unuttuğu "kendine"
Ayrılık değil başlangıçlar olsun..
Hikayede yazar, bir kadının ayrıldığı sevgilisne hitaben yazdığı mektupları derlemiş ve bizlere sunmuş.
Bu metin aslında haftalık olarak bölüm bölüm yayınlanan yazıların toplamıymış. Bu da dikkat çekici. Kitap haline gelmesi şahane olmuş.
Ayrılık ve kendine dönüş hikayesi. Kalbinde, beyninde ve ruhunda neler çektin, yaşadın, biriktirdin; ayrılınca bunlar dökülmüş bir kadının ağzından.
Öyle sade bir dille ve içten yazılmış ki. Elinize alır almaz bitiveriyor. Samimi ve komik yerler var. Bazı yazarlar ve sözlerinden alıntılar da çok yerindeydi. Kimi zamanda hap bilgi içeren durumları öğreniyorsunuz.
Öneri ile okudum, ben de öneririm:)
Şimdiden keyifli okumalar diliyorum.
Çocuklara kötülüklerden korumak için yapılacaklar listesi
Suçlular sadece başka insanları hedef seçmediler. Yani yakın akrabalardan yada Koç, hoca amca gibilerden de çıkabilir.
Bazı ebeveynler Belki de çocukları tedirgin etmekten korkarak hiçbir şey yapmazlar. Maalesef bu başını kuma gömme tarzı yaklaşım çocukların savunması kalmasına sebep olur.
Tüm eleştirilere itaat etmelerini gerektiren katı bir tarzda yetiştirilmiş çocuklar özellikle risk altındadır.@
Hayatta hiçbirimiz her şeyi çözemeyiz, Bu yüzden başkalarının tavsiyelerine başvurur.
Çocuk yetiştirme konusunda ucuz teorilere başvuranlar, kendilerini Nasrettin hoca'nın masalında yanlarında bir eşekle ve oğluyla giden hocanın durumunda bulurlar. Yani ne yapsalar çözüm bulamıyormuş gibi hissederler.
Sezgi ve sağduyudan yararlanmak
Sezgi bir şeyi düşünmeden anlamanı sağlayan ani bir histir.
Mesela ani ve sebepsiz bir duyguyla karşıdakinin iyi biri olmadığını hissedebilirsiniz işte bu sezgidir. Mesela bazı iş adamları sahte bir işin neredeyse kokusunu alır. Birkaç yıl polislik yaptım ve Sezgin kayda değer bir şekilde gelişmeye başladı.
Sezgi ve sağduyu birlikte gider. Birçok insanın başı sağduyu görmezden geldiği için belaya girer.
Sağduyu, eğer bir şey gerçek olamayacak kadar iyi görünüyorsa, genellikle gerçek olmadığını öngörür. Mesela baba çocuklarıyla aşırı ilgilenen bir Koru şefini tuhaf bulduğunu ancak çocukların ve annelerinin bu ilgiden memnun olduklarını bildiğinden onların mutsuz etmek istemediğini itiraf etmiş. Yani sağduyu ve sezgisini görmezden gelmiş ve bedelini oğlu ve ailesi ödemiştir (tacizci bir Kore şefi olayından alıntı)
yetişkinler sağduyu sahibidir bunu çocuklarına da geçirmek için çaba göstermelidir. Küçük çocuklara bile sezgilerine güvenmeleri öğretilebilir. Şüphelenen bir çocuk kaba davranmaktan korkmadan kaçmalıdır.
Çocukların sevgilerini
VAAT
‘’Astrid korkularla dolu bir insandı. Başka şeylerin yanı sıra, karanlıktan, yoksulluktan, gök gürültüsünden, şişmanlamaktan, depremlerden, gelgitlerden, timsahlardan, siyahlardan, gelecekten, toplumun düzenli yapısının bozulmasından da korkardı. Sevilmemekten. Hep böyle olmaktan.’’
Henüz ergenlik çağında bulunan bir kızın, duyguları üzerinden ayrımcılığın ruhlara ne denli derin işlediğinin itirafını okuyoruz bu satırlarda.
İnsanların, hakların, sevginin, duyguların, hayatın siyah ve beyaz diye ikiye ayrıldığı yıllarda bir Güney Afrika kasabasında beyaz bir aile olan Swart ailesinin –kaderin bir cilvesi ise Swart kelimesinin Afrikaanca siyah anlamına gelmesiydi- yavaş yavaş çözülmeye ve yok olmaya giden aile öykülerini anlatıyor Vaat.
“Burası Güney Afrika, mucizeler ülkesi.”
Kitap 4 bölümden –Anne, Baba, Astrid, Anton- ve bu dört bölümle beraber her bir karakterin ölümüyle başlayan hayat hikayeleriyle devam ediyor.
İlk bölüm olan Anne bölümünde; Anne Rachel, ağır bir hastalık döneminin ardından genç denebilecek bir yaşta büyük acılardan sonra hayata veda ediyor. Geride bir eş, biri erkek ikisi kız 3 evlat, bir de evlerindeki yardımcı siyah kadın Salome’yi bırakıyor. Annenin ölümü ailenin çözülmesi önündeki ilk ve en büyük adım oluyor. Bu noktada anne ölümü seçilmesi tesadüf olamaz, elbette.
Anne’nin en küçük kızı Amor, Anne’nin öldüğü gün regl oluyor. Anne ölümü ile beraber erginleşen kız, çok güçlü ve çok kadınsı bir metafordu.
‘’Dışarı çıkıp kapıyı arkasından kapattı ve Amor’u tek başına bıraktı. Dünyada tek başına. Anne nerede? Şimdi, tam da şu anda burada olması, bana yardım etmesi gerekiyordu. Ama o gitti, hem de ben yokken.’’
Abla Astrid, kız kardeşi Amor’a yeterli ilgiyi gösterecek karakter ve olgunlukta olmadığı için Amor o korkunç deneyimden sonra
