Geçmiş olsun bugün Malatya'da 5 şiddetinde deprem olmuş. Malatya'da oldu İstanbul'dakiler sendrom da...
Yeryüzünde şükürsüz bir varlık varsa oda insan topluluğu. Allah göstermesin evren ve gezegenler bir anda yok olsa ve sadece geriye kocaman bir hiçlik kalsa bunun üzerine tek bir kişi o hiçlikte kalsa yine sendrom, travma çıkaracak bahane bulur. Ömürden kaç Pazartesi geçti insanlık olgunlaşamadı. Tek bir gün insanlığın umumi tuvaleti gibi.
Reklam
BAHANELER BİTER, SEN BAŞLARSIN!
Hayatın hızla akarken, içinde bir yerde hep aynı cümle dönüp duruyor olabilir: “Herkes sanki yerini buldu, bir tek ben arada kaldım.” Kendini bazen dağınık, bazen yetersiz, bazen “fazla” ya da “eksik” hissediyor; sonra sosyal medyada, videolarda, yazılarda karşına çıkan kelimelerle kendini etiketliyorsun: sendrom, kriz, bağımlılık, korku...
Bu kitap, o etiketleri büyütmek için değil, arkasındaki insanı görmek için yazıldı. Yargılamadan, küçümsemeden,
“Kendini düzelt!” baskısı kurmadan; önce anlamaya, sonra da içten içe elinden tutmaya niyetli bir yolculuk bu.
Eğer içinden “Benimle böyle sakin, insanca konuşan birine ihtiyacım var...” diyorsan, bu kitap bir rehberden çok, yanında oturup “Haklısın, zor...” diyebilen bir arkadaş gibi.
Çünkü mesele sendromları silmek değil; onların arasından kendini bulmak.
Şimdi Değilse Ne Zaman?
Şimdi Değilse Ne Zaman?Reklam
Reklam