...
Artık, kalbimin, varlığından bile haberdar olmadığım şeyleri, burada görerek kolayca sönen, gururla şişmiş küçük bir küre olduğuna inanıyorum. Belki de yeterince anlaşılır olmadı bu, fakat garip sayılabilecek bu dünyada söz konusu olan, insanların makine ve makinenin de insan olarak görülmesi.
Kalbimi ellerinin arasına bırakabilirdim, kalbim isyan etmezdi.
Bu yüzden hiç korku da duymazdı, çünkü bilirdi kimin ellerinde olduğunu.
Ve kalp, korkusuz bir kalbin uzattığı dost elinin hangisi olduğunu hisseder.
Senin ellerinden daha iyi bir yuva bulunabilir mi Clara?