Bu hayatı ben seçtim biliyorum, bilhassa çizmedim aile olmanın resmini, kalemiyle yazmadım kalabalığın, arzusunu hiç duymadım paylaşmanın, bir şenliğin dileğini tutmadım, üflemedim mumlarını büyümenin, aramadım çaresini yalnızlığın, açmadım konusunu geç kalmanın ve zamanın, dahası bahsetmedim kimseye kalbimden, hata benim.
Gerçek şuydu ki, bilinmeyen bir şey, yani ölüm, düşünülemezdi. Tez. Ama Heidi'nin gösterisi çoktan hazırdı: İnsan kendi sonunu bilmeden hayatını sürdüremedi de. İşte bu yüzden insanlar inanmaktan, hayal etmekten, bu konu hakkında düşünmekten hiç vazgeçmemişti. Yok oluşuna bir varoluş nedeni arıyordu. Antitez.