SENA ÇEVİK ོོོ ོ
@sennacevik
Okuduklarımız ve gördüklerimiz de nasip meselesidir
İman, bir anlık mazhariyetten ibaret değildir. Sürecin, hatta finalin adıdır.
Öyleleri vardır ki, hayatlarını Müslümanlığın zirvesinde yaşamış, son anda imanını bırakıp küfür üzere, yani kâfir ölmüştür.
Reklam
Bir gün Resulullah (a.s.m.) mescitten hızla çıkan birini görür. O kişi, “mescit kuşu” diye bahsedilen herkesin sevdiği sahabe Salebe'dir. Resulullah (a.s.m.) yanına çağırır ve sorar: “Salebe, nedir bu telaşın? Neden namaz biter bitmez mescidi terk edersin?"
Salebe cevap verir: "Ya Rasulallah! Bizim evimizdeki kıyafet sadece bu üzerimde bulunan çaputtur ve ben mescide geldiğimde eşime giyecek çaput kalmaz.' "Mescit kuşu” diye bahsedilen sahabenin yaşadığı hayat İslamiyet'te zirve bir hayattır. O konuşma esnasında da Resulullah'tan (a.s.m.) ısrarla dua ister: "Ya Resulallah! Ne var Allah'a dua etsen de bana mal-mülk verse?"
Resulullah (a.s.m.): "Etme Salebe! İsteme bu duayı. Bak benim de bir günüm aç, bir günüm tok geçiyor. Ama Allah'ın verdiği mala şükredilebiliyorsa ve daha fazlası verilince de o malın şükrü unutulabiliyorsa bu nimet değil, nikmet olur. Boşver Salebe... İsteme..."
Resulullah'ın (a.s.m.) üç kere ikaz etmesinden sonra Salebe aynı duayı tekrar ister:
"Ya Resulallah ne olur iste! Bana Rabbim mal versin."
Ve bu asırda çok duyacağınız bir cümle dudaklarından dökülür: "Bana Allah mal versin ki ben de onu Allah uğrunda harcayayım."
Nebi (a.s.m.) elini açar ve dua eder: "Ya Rab! Sen Salebe'ye istediğini ver."
Salebe, bir gün bir koyun alır ve koyunlar üremeye başlar, ardından koyun sürüsü Medine'ye sığmaz. Medine'nin dışına çıkmak zorunda kalır. "Mescit kuşu" diye bahsedilen Salebe artık sadece günde üç vakit mescide gidebilmektedir. Mal varlığının çokluğundan...
Ve işin devamında cumadan cumaya olur mescide yetişme süreci. Tehlike bundan sonra başlar aslında. Zekât ayeti nazil olur. Resulullah (a.s.m.) sahabilerden birine pusula verir ve gönderir herkese, zekâtları ister.
Salebe'nin yanına da uğrarlar. Uzatırlar pusulayı.
"Resulullah (a.s.m.)
Okyanusa bir bardak suyu mu boşaltsam daha çok ıslatırım, bir bardak suya okyanusu boşaltsam mı daha çok ıslatırım?
İkisi de değil. Çünkü zâtî olan ıslaklığı içinde barındıran bir şey, yani ıslatan bir şey ıslanamaz. Onda ıslaklığın mertebeleri olamaz çünkü ıslaklık onun zâtî özelliğidir.
Nasıl ıslaklık onun zâtî özelliğiyken, daha ıslak veya daha kuru yorumları asla yapılamazsa, yaratma özelliği için de zâtî olan bir Yaratıcı'yı "Kim yarattı?" diye ahmakça bir soru sorulmaz!
Kuvve-i hafızayı tuttuğumuz yer ne kadar alan kaplıyor kafamızda. Hardal tanesi kadar, mercimek tanesi kadar.
Şimdi benim elimde bir USB bellek olsa ve bu USB belleğin boyutuna altı milyar GB desek ve siz beni dinlemeye devam etseniz nasıl olur? Unutmayın USB bellek altı milyar GB büyüklüğünde.
Kuvve-i hafızamı çıkardım -USB bellek olarak düşünün- hangi âlemdedir. Şehadet âlemi. Görebiliyoruz değil mi? Demek ki dünya da şehadet âleminde.
Mesela çocukluğunuzu hatırlayın, hafızanızda mı?
Gezdiğiniz yerler, akrabalarınız, iş yaptıklarınız, okuduğunuz kitaplar hafızanızda mı?
İbn Sina yakılan kütüphanesini ezbere tekrar yazıyor. Yakılan kütüphaneden bahsediyorum. Lütfen dikkat edin. Kaç kitap olduğunu hayal etsenize, ezbere yazıyor. Ufacık hardal kadar yerden hem de. Ufacık kuvve-i hafızaya koca kütüphane sığabiliyor. Demek ki mana âleminin malzemesiymiş.
Sen hafızandakileri bir düşün. Çocukluğunu, büyüklüğünü, iş yaptığın yeri, torunlarını, eşini-dostunu ufacık şeye sığdırabilir misin? Sığamaz. Neden? Çünkü benim o zihnim dünyadayken ufacık bir şey. Ama o kadar büyük bir kütüphaneyse nasıl sığıyor?
Malzeme mana âlemiyse sığıyor.
Gördüğün bir rüyayı elinizle tutup gösterebilir misiniz? Gösteremezsiniz. Onun âlemi neresidir peki? Mana, yani "misal âlemi".
Demek ki vücudun hem mertebeleri farklıdır, hem de âlemleri. Aynı âlemde dolaşmıyorlar yani.
Reklam