İnsan kendini birilerine anlatmak için mi yaşar? Yani her vakit yeniden ve yeniden izah etmeye çalışmalı mıdır kendisini? Hayat denen sır bu mudur yani? Ya da buna vakti var mıdır ki insanın? Bence bu sorunun cevabı, hayır olmalı. Zira insan kendini bile anlayamaz bazen. Aslında çoğu zaman anlayamaz kendini. Anlayamadığını nasıl anlatacak ki insan?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir yerlerde, mesela bir bayram ziyaretinde, cenazede falan -ki başka türlü karşılaşamıyoruz- bir iki kelamdan sonra "Ne olacak bu gençlerin hâli?" diye söylenip vazifesini yapmış birinin huzuruyla evlerimize dağılıyoruz.
Ben hâlen dahi her şeyden kaçıp kendimi bulacağım ve kendimle olacağım bir "Hira" bir mağara arıyorum. Bunca zamandır ne boş gezmişim de bulamamışım hayret ediyorum. Ama aramak da bulmaktır ve bulanlar arayanlardır diye teselli ediyorum kendimi.