“GURBET İNSANIN İÇİNDEDİR”
Zira insan sinesinde gurbetini taşır. Her nereye giderse orada yanar bu ateş. Hasret değil, firkat değil, özlem değil, ayrılık değil... Başka bir şey... Hatta belki de hepsi birden.
İnsan sevdiği ne’den uzak kalırsa gurbette olur ki?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Üzülüyorsun, eziliyorsun. "Zaman geçtikçe unuturum" diyorsun ama olmuyor, en fazlası alışıyorsun. Son bir türkü işitiyorsun ansızın radyodan, yaraların yeniden kanıyor. Biri hiç de farkında olmadan bir cümle söylüyor ve nasıl ediyorsa tam da gelip yaralarının üzerindeki kabuklarını söküyor, bir şiir, bir kitap, bir isim, bir ses... Unutmuyorsun işte alışıyorsun.
Bazen kendimi bu yaşadığım zamana da ve mekâna da yabancı hissediyorum ben. Bir tuhaflık var ama bende mi yoksa dünyada mı bilmiyorum. Hiç olmamak gereken bir yerde ve hiç olmamam gereken bir zamanda sıkışıp da kalmış gibi. Garip bir his. Hani bazen mecbur olup da bir yerlerde bulunursun ama zihnin onca konuşmanın içinde bir başka yerde ve başka muhabbette oluyor ya, işte tam da onun gibi.