Alice

Hepimizin, her şeyi hissetmeye hakkı vardır ve öfke de buna istisna değildir.
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ama sonunda baktık ki gün boyu yürüdüğü yollardan Maryam geçmiyor. dilinin ucundaki bir çift ağır söz neredeyse küflenmiş. gün ayrılırken girdiği pis yatakta gözünün önünden birer birer İstanbul sokakları geçiyor, dönmeye karar verdi.
İçinden bir türlü gitmek gelmeyişinin bir nedeni vard. Bu nedeni aklının ve kalbinin en kuytu köşelerinde saklamış kendi ile baş başa kaldığı anlarda bile inkar etmişti. Bir gün olmadık bir köşe başında ansızın Maryam'la karşılaşmak ve ona Beni niye aldattın? Niye bana gel diye yalvardın da sonra yüzüstü bıraktın? diye sormak ümidiyle bekledi. ona cevap vermesine fırsat bırakmadan beni hatırandan bile sil diyecekti.
Maryamı bir daha hiç görmedi zaten sürmediği izine rastlamadı hakkında tek bir kelime bile duymadı ama unutamadı
O gün Aziz Bey durumunda bir tuhaflık olduğunu Sezer gibi oldu içinde İncecik bir şey kırıldı panjurlarını kapattığı Pencerenin önüne oturdu saatler geçti ne zaman ki panjurun bir kanadı kendiliğinden açıldı koyu bir laciverte bölünmüş gökyüzüne şehrin ışıklarının yeni dökülmüş Yıldızlar gibi sızmış olduğunu gördüm uzun bir rüyadan uyandı sanki yaşarmış gözlerini sildi sakinleşti odada dolaştı yüzüne Kaderine razı olmuş dokunaklı bir ifade yerleşti o anda Kendini yeryüzünde yapayalnız kimsesiz ve unutulmuş hissetti