Varlık sandığım her görüntü bir hicab, gönül bağladığım her güzellik bir serap imiş. Tevhid güneşi doğunca, âlemin bütün nakışları silinmiş, yalnız Hâk kalmış.
her gece hicrinin ateşiyle yanarken ben,
sen beni bir serap gibi unutuyorsun.
bilmezsin mazlumun ahı arşı alaya değer,
sessizliğinle bile kaderi titretiyorsun.
burada kalamazsın
ve başa dönemezsin
gitmek zorundasın
her şey çok yetersiz senin için
her şey çok fazla sana
uykuyu tadayım dersen
kâbusa dalmak pahasına.
İsmet Özel