Serap
@seraps8
Tanrı tutunamayanlardan rahmetini esirgemesin.
~Oğuz Atay
Gelmeyeceğini çok iyi biliyorum. Onu beklemek, bilhassa güzel... Duyduklarımı söyleyebildikten sonra bu saatin ne ehemmiyeti olurdu? İyi ifade-i meramda bir hesap kitap vardır. Belki bu saat geçtikten sonra, neden sonra bu, onu bir pencere kenarında, sokaktan geçenlerden bazısını ona benzeterek geçirdiğim saati tahlil edebileceğim. Hiçbir zaman tahlil edemeyeceğimi bilirsin ya, numaracı! Bunlar ancak keder diyebilirsin.
Olmayacak bir şey olsa ve birden aralığın başında hakikat oluverse, duyacağımı 'sevinç' diye adlandıracağım.
Keder ve sevinç; ah kelimeler! Ne müthiş şeysiniz, ne müthiş! Şu anda her kelimenin manasının o basit gerisinde neler saklı olduğunu anlıyorum. İnsanoğluna her kelime nelere mâl olmamış... Şimdi anlıyorum. Belki bu kadar kuvvetli ilk defa seviyorum. Bütün kusurlarım - çoğunu meziyet sanırdım- birer birer keder ve sevinç misali âyân oluyorlar. Benim meziyetlerim de varmış; hiç bilmediğim, aklıma getiremediğim. Kendinden bir başkasını sevebilirmişim. İçimde onun için fedakârlık yapabilirmişim. Ben hiç korkak değilmişim hatta dövüşebilirmişim. Bir benden başkasını özler, kokusunu duyar, düşünür, üzülürmüşüm. Balzac'ın hakkı yok o diyor ki: Aşk şuuraltı bile olsa bir hesap kitap işidir. Burjuvalar arasında doğru. Fakat benim ne şuurüstü ne şuuraltı hiçbir hesabım yok. Hesapsızlıklarla doluyum. Sevgilim hesap esiyorsa zararı yok, ben hesap etmiyorum.
Zaman geçiyor. Bir cigara daha yakıyorum. Caddenin bir karış yerinden köpekli bir genç kız; siyahlar giyinmiş, sapı gümüş bastonlu bir Hristiyan kadını geçti. 'Mobil Yapımevi'nin' gürbüz çırağı gülüyor. Manavın önünde bir asker üzüm alıyor. Bir araba geçti. Bir adam elinde bir şeyler götürüyor. Ana caddeye bir tramvay geliyor: Acaba aşağıdan mı? Şimdi yan sokağa insanlar çıkacak. Ya aralarındaysa, ben
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bu yollardan, bu demir yollardan nerelere kadar gidilmezdi?
Her gün yüzlerce tren binlerce hikâye getiriyor, binlerce hikâye alıp gidiyordu. İstasyon kapıları insan alıp insan veriyordu.
~Sait Faik Abasıyanık ️️️️
nefesini yüzümde tutuyorum
gülüşünü aklımda
morarmış yüzlerini
ısıttım kaç gece
-ısıtıyorum içimdesin-
büyütüyorum seni
seni yepyeni bir dünya yapıyorum kendime
tam kralca yaşanacak
şimdi yoksun üstelik uzaktasın
ellerin yapayalnız biliyorum
gözlerin dalıyor yine
hep benim için olmalı
~Cahit Zarifoğlu
#zarifşair 🍂
Yoktun!
Hiç olmadın belki de
Dönüyorum artık
Vazgeçtim bu oyundan
Hâlim yok yeniden yollara düşmeye
Bir ömrü rüya etmeye takatim yok.
Kime ne söylesem canım efendim!
Hasanım Ali, Hüseyinim Ali, Hevesim Ali!
Kalbini unutan insan, neyi unutmaz ki!
Sayfa 98
