Hızla merdivenlere gitti, bir an durakladı, geri dönmek istedi, döndü ama birinci adımda durdu, ona giderse onu yine üzecekti... birine bu kadar yakınlık hissedip uzak kalmak zorunda olmak nasıl bir cehennemdi?!
Bizden habersiz bir sürü iyilik olurken bizden habersiz olan kötülüklere saplanıp yaşıyorduk belki de hayatımızı. Odaklandığımız her şeyi düşündükçe çoğaltıyor, dünyamız yapıyorduk.
Bazen kendini özenle bakılmış ve ilk tomurcuğunu vermiş bir çiçek gibi hissedersin. O zaman açan çiçek gibi güzelliklerini saçarsın etrafına. Bazense, nasılsa ölmez diye düşünülüp kendisine bir damla su bile verilmeyen kaktüs gibi hissedersin ve dikenlerini çıkarıp korursun kendini. İyi hissettiren güzel insanlara denk gelelim 🌼🤗