Bizi kandırdılar. Sözleri yumuşaktı. Başlarını eğdiler. Tehlikeli gözükmüyorlardı. Bizim gibi gözüküyorlardı, korkmuşlardı. Ta ki kapıyı açana dek.
Razim’i bıçaklayıp sonra da güldüler. Onu ölüme terk ettiler ve onlar gidene kadar kapıyı açıp onu alamadık.
Kaçarken içlerinden birinin ismini duydum. Bir gün, şimdi olduğumdan daha güçlü olacağım. Bir gün onun ismini söyleyeceğim, sonra da onu öldüreceğim.
- Theo, 11