“Tükenmişlik • Yabancılaşma • Tatminsizlik”
Pazartesi Sendromunu hepimiz elbette çok iyi biliyoruz, Beatriz Serrano tam olarak bu alışılagelmiş sitemimizin “çalışma hayatı sendromu” haline getirerek aslında hepimizin yaşadığı ortak duyguları eğlenceli ve akıcı bir dille ele almış. Ana karakterimiz Marisa aslında sen, ben ve o. Ama kabul, biraz daha depresif bir halimiz. Kurumsal hayatın yarattığı modern yalnızlığın konu olduğu bir hayat. Ve bu hayatın bizi ittiği basit ama gündelik alışkanlıklardaki olumsuz etkilerinin ruh halimize etkileri.
Mizah anlayışım Marisayla çok benzediği için ben okurken çok keyif aldım. Ve bunu anlatmak için de şu alıntıyı bırakıyorum buraya
“Bilirsiniz, günde iki litre su meselesi. İki litre bira deselerdi o kadar zorumuza girmezdi, değil mi?”
Zaten iş ve sıkıcı rutinlerden uzaklaşmak için kitap okuyorken günlük okuyor gibi hissettim, biraz sıkıcı ve çok sıradan diye yorumluyorum ama tabikii emeğe saygıdan teşekkür ediyorum.
Beatriz Serrano, İspanyol bir yazar ve gazetecidir. Uzun yıllar medya ve dijital kültür alanında çalışmış, özellikle modern yaşam, sosyal medya ve kurumsal iş dünyasının insan üzerindeki etkilerini gözlemleyen yazılarıyla öne çıkmıştır. Eserlerinde gazetecilikten gelen keskin gözlem gücünü kurguya taşıması ve modern insanın içsel yorgunluğunu mizahi ama eleştirel bir dille aktarmasıyla dikkat çeker. “Hoşnutsuz” onun ilk romanlarından biridir.
“Hoşnutsuz”, bir ofiste çalışan bir kadının iş hayatı, sosyal medya baskısı ve gündelik yaşamın tekdüzeliği içinde sıkışmış iç dünyasını anlatır. Toplantılar, rutin işler ve kurumsal düzen içinde ilerleyen hayatı, karakterin giderek artan yabancılaşma hissiyle birlikte ele alınır. Roman, modern çalışma hayatının görünmeyen yorgunluğunu bu karakter üzerinden gösterir.
Kitabın yazım dili sade ve akıcı. Yer yer ironik bir tarafı var ama yazar bunu abartmadan veriyor. Günlük hayatın içinden sahnelerle ilerlediği için yabancı hissettirmiyor, tam tersine tanıdık geliyor. Bir yandan da o iş ortamının sıkıcılığını anlatırken bile okuması kolay ve akıcı kalıyor. Genel olarak eline aldığında rahat okunan, bazen gülümseten, bazen “evet ya aynen bu” dedirten, eğlenceli ve keyifli bir kitap. Önerilir.
Modern Düzenin İçinde KaybolmakEkonomi
Hoşnutsuz, bana göre modern beyaz yakalı hayatının içten ve gerçekçi bir yansımasıydı. Kitap boyunca sadece bir karakterin hayatını okumuyorsunuz; aynı zamanda günümüz insanının iç sıkışmışlığını, monotonluğunu ve tükenmişliğini de hissediyorsunuz.
Yazar, beyaz yakalı bir insanın yaşadığı o görünmez yorgunluğu çok iyi aktarmış. Her gün aynı düzenin içinde sıkışıp kalmak, sürekli bir şeylere yetişmeye çalışmak ama buna rağmen içten içe tatminsiz hissetmek… Kitap tam olarak bu duyguyu anlatıyor. Bence en güçlü yanı da burada başlıyor; çünkü anlatılan şey birçok insanın hayatında aslında sessizce yaşadığı bir gerçek.
Okurken bazı yerlerde karaktere hak vermemek elde değil. Çünkü kitap, sadece bireysel bir hikâye anlatmıyor; aynı zamanda insanın modern düzende nasıl yavaş yavaş kendinden uzaklaştığını da gösteriyor. O sıkılmışlık hissi, hayatın tekdüzeleşmesi ve “gerçekten bu mu?” sorusu kitap boyunca çok güçlü bir şekilde hissediliyor.
Ben kitabın vermek istediği mesajı net aldım: İnsan bazen içinde bulunduğu düzenden çıkmayı düşünmeli. Sürekli aynı döngünün içinde yaşamak, zamanla insanın ruhunu yoruyor. Hoşnutsuz da bunu abartmadan, gerçekçi ve sade bir şekilde anlatıyor.
Dili akıcı olduğu için kitap kendini rahat okutuyor ama altında düşündüren bir taraf da var. Özellikle beyaz yakalı hayatına yakın hisseden insanların kitaptan çok fazla şey çıkarabileceğini düşünüyorum.
Benim için oldukça başarılı ve hissettirdiği duygular açısından etkileyici bir kitaptı.
Beatriz Serrano
Hoşnutsuz
Beatriz Serrano
Hoşnutsuz
30’lu yaşlarının ortasında, Madrid’in göbeğinde bir reklam ajansında hapsolmuş Marisa ile tanışın. Kitap, Marisa’nın bir iş gününe, o anlamsız "günaydın" ritüellerine ve iş arkadaşlarına duyduğu o gizli ama derin tiksintiyle başlıyor. Onun için hayat sabah alınan anksiyete hapları, bitmek bilmeyen toplantılar ve boş network etkinlikleri arasında sıkışmış bir döngüden ibaret.
Peki, "Hoşnutsuz" aslında ne anlatıyor?
Bu kitap, sadece "işini sevmeyen bir kadın" hikayesi değil. Bu, modern dünyanın bizden beklediği o yüksek enerjili, her daim verimli ve sahte mutluluklarla dolu proje insanı modeline karşı bir mide bulantısı. Marisa ofisteki o sahte samimiyetleri, birer kült haline gelen ekip ruhu safsatalarını ve hafta sonunu bekleyerek geçen hayatların trajedisini cerrah titizliğiyle deşiyor.
Marisa’nın zihninin içine girdiğiniz an, etrafındaki insanları ve kurumsal absürtlükleri nasıl acımasızca (ama bir o kadar haklı) eleştirdiğini göreceksiniz.
Kitap, bir insanın nasıl yavaş yavaş mekanikleştiğini ve kendi hayatına nasıl bir yabancı haline geldiğini anlatıyor.
Madrid’in parlak ışıkları ve ajansın modern dekoru altında, Marisa’nın içindeki o uçsuz bucaksız boşluklar.
"Hoşnutsuz", o her sabah alarmı erteleyen, asansörde sahte gülümsemesini hazırlayan ve "Benim burada ne işim var?" diye soran herkesin bir şekilde kitabın bir yerinde kendini yakalayacağı ve okurken ya sen birde gel bizim buralara da stres neymiş gör dedirten keyifle okuduğum bir kitap oldu...
Günlük rutinler içerisine sıkışmış bir karekter. Bazen farkında olmak yetmiyor değişim için, cesarete adım atmak şart. Ayna karşısında kendin ile yüzleştikten sonra atılmayan adım boşlukta yaşanmışlık hissinden öteye gitmiyor.