Serdar SEYDAOĞLU

Serdar SEYDAOĞLU
@serdarseydaoglu
Ve içimde geriye dönmek korkusu var. Hiçbir şey hatırlamak istemiyorum. Elimi cebime sokarken, bana iki gün evvelini hatırlatacak bir kağıt parçasına, bir şeye rastlamaktan bile korkuyorum.
Amasya Üniversitesi - Sınıf Öğretmenliği
Lisans devam
Amasya
ŞIRNAK, 16 Nisan
19 okur puanı
Ağustos 2015 tarihinde katıldı
Penceremde - Oktay Rıfat
Sen benim penceremde olmasan. Geçmesen önümdeki sokaktan, İnan ki bitmişti. Bir toz duman, Bir atlı dağlara doğru giden. Ama şimdi bıraktığın yerden Yeniden başlıyorsun, yeniden. Oktay Rifat
Şiir
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Aşk Kölelik Ben Pranga - Ömer Altıntaş
Kabullenmelisin artık çocuk. Taşıdıkça hüznün ezecektir omuzlarını. Yüzü soğuk duvarlara baktıkça yansıyacaktır önsözü geçmişinin. Ve kıvrılacaktır yalnızlık yatağına vurdum duymaz bir piçlikle. Yokluğumca keskindir gece, ay ve kahpe zaman. Harpte yenik düşen boş bir kınla kalmış asker gibi... Al al kanasam, sere serile vurulsam toprağına. Pusulasız kalsam... Bir yerlerden boy verir mi sahi yaşamak? Kabullenmelisin artık; Sen, kadınlar gezegeninde bir uzaylısın çocuk. Yüreğinde anlaşılmamanın sızısı ve ayaklarında yalnızlığın prangası... Kabullenmelisin çocuk; Doktorlar yalan söylüyor, şairler öldürüyor bizi! Ve aşk, ciddi sonuçlar doğuran ciddiyetsiz oyunlardı oysa. Körebe, saklambaç gibi... Bense, velayeti üstlenilmeyen sahipsiz cüzzamlı bir çocuktum o aralar. Ele avuca sığmaz, tek mısraa sığar giderdi çocukluğum. Ve aşk kölelik, ben prangasıyım. Şairler büyüttü beni, en güzel ben ölürüm! Ve kabullenmelisin artık çocuk. Burada zaman çok kirli. Özgürlük Hapisin dilinde ve şüphe tek gerçek. Gerçek, şüpheye kara bir iftira. Hür ama köle... Kabullenmelisin artık kadınlar gezegeninde ki dünyalı çocuk. Sevmenin sevabına aldanma artık.
Şiir
Ben Sokak Çocuğuyum
şu dört direkli köprünün altında açmışım gözlerimi sahipsiz rüzgar sarmış kundağımı yağmurla beslenmişim adımı insanlar koymuş benden habersiz benimsemişim serseri derler, hırsız derler .... derler, anlamam da alınmam da hiç fiyakalı dolaşmadım sokaklarda marka satmadım gökyüzü yorganım oldu hep dirseğim yastık alışkınım; kara, yağmura, soğuğa üşümem sıcak dokunur bana özlemem, hiç tanımadığım hisleri istemem varlığını bilmediğim şeyleri kıskanmam hiç kimseyi özenmem halbuki bilmez kimse kendilerinden şanslı olduğumu daha özgür ve daha zengin
Şiir
İnsanlar ne kadar da garip, hakikaten anlamak güç...
Adın Bahardı - Yılmaz Erdoğan
Kente yanlızlık gelirdi sen uyuyunca Yüzümde mevsim değişirdi uyandığında Bilmezdin gizliden seni sevdiğimi Aşkın içimde solardı adın bahardı Eteğini koştururdun sokağımızda Sokak sus pus olur sana bakardı Bilmezdin gizliden izlediğimi Gözlerim gözlerinden korkardı Hatırlıyorum adın bahardı Sokakta bir bayramdı durakta bekleyişin Sanki sonsuz bir ayrılıktı okula gidişin Bilmezdin her sabah seni yolcu ettiğimi Yüreğim yol boyu ardından ağlardı Hatırlıyorum adın bahardı Yılmaz Erdoğan
Şiir