Damla Nur
@serendipitously
Türk dili ve edebiyatı öğretmeni
84 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Bu ezelden beri süregelen bir yöntemdir: Halk söküp almadıkça kral ayrıcalıklarından vazgeçmez.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kırık Hayatlar
Ah Vedide, canım Vedide…
Açıkçası kitaba başlarken Halit Ziya’nın klasik roman dilinin ağır basacağını düşünmüştüm fakat ilk yarısından sonra kitap öyle aktı öyle içine çekti ki özellikle son çeyreği beni aşırı etkiledi. Kitapta evli, mutlu bir çift olan Ömer Behiç ve Vedide’nin yeni bir eve taşınmasıyla başlayan hayatlarının, dönülmez noktalara gidişini okuyoruz. Ahlak timsali Doktor Ömer arkadaşı Bekir Servet’i namus konusunda yargılarken birden kendisi de aynı girdabın içine sürüklenerek genç ve şehvet timsali Neyyir ile bir aşk girdabı içerisine sürükleniyor. Bir yandan evde karısı ve çocukları bir yandan Neyyir arasında gidip gelen bir çemberin içerisinde dönüp duruyor. Olayların bundan sonraki akışı ise trajik bir şekilde devam ediyor. Okurken hissettiğim en yoğun şey Vedide’nin aldatıldığını hissetmesine rağmen suskunluğu, buna karşı vakur bir tavır sergilemesine olan kızgınlığım oldu. Ömer Behiç ki çocuğu ölüm döşeğinde iken aşığına gidebilmeyi isteyecek ve bunun suçunu bir çeşit iradesizlikle kadere yoracak kadar düşmüş bir adamdı. Türk kadının yüzyıllardır süregelen bu trajedisi bir kez daha yüzüme vurdu. Velhasıl özellikle son bölümde kitap bana birçok duyguyu aynı anda yaşattı. Okuyacak olanlara şimdiden iyi okumalar diliyorum :)
Bazı hislerin izahı olmaz.Alıntı
…hıçkırıksız, fakat bol bol taşan yaşlarla ağlamaya başladı. Ağlarken kendi kendine, “Yine gözyaşı tedavisi!” dedi. Gülmek, bu gözyaşı taşkınını manasız bulmaya çalışarak onunla alay etmek istedi. Fakat mümkün olmadı, kendini ağlamakta haklı buluyordu. Sorulsaydı izah edemeyecekti, lakin ağlamakta pek haklı olduğuna tam bir inancı vardı.
