Şerife Çelik
@sericigim
Bibliyofil
Kimi zaman bir dostun incitici bir sözü,
Bazen yıllar boyu acıtır gönlümüzü.
Kabartır aradan geçen zaman rüzgârı, hüzün dalgalarını.
Ta ki o dost, bir muştu verir gibi,
Alırsa o hüznü takıldığı gönülden,
İşte o zaman, meltemi tutar serçeler ipek kanatlarında ve estirir,
Sümbül kokularıyla baharı muştular.
Hüzün dalgaları durulmuş, mutluluk güneşi doğmuştur göğümüzde.
Ve yeşerir yeniden dostluk ikliminde taze bahar.
KEM ÂLET İLE KEMALÂT OLMAZ!
*Kem: Az, noksan, eksik, kötü, fena, ayarı bozuk.
*Kemalât: Faziletler, olgunluklar, insanın bilgi ve güzel ahlakça tam ve olgun olması.