Yontma taş devrinin ikinci perdesi: yontulan değerler devri...
İnsanlığın ilkellikten uygarlığa doğru evrildiği kocaman bir yalan. Esasında uygarlıktan ilkelliğe doğru acımasız bir serüvenin tam içindeyiz. Taşı yontup türünü ayakta tutma mücadelesi veren bir anlayıştan, insanlığı yontup içinden cevher çıkacağına inanılan bir sahteciliğe..Ölümlü bir yığının gündelik telaşında savrulan insani değerler. Hoşgörü, sevgi, ilgi, mücadele, anlayış ne varsa yontuldu hayatın içinde. Geriye acımasız bir silah kaldı: Güç... Şairin dediği gibi:
"Güç kötü birşey.
Güçlüyken de güçsüzken de.
Güç kötü birşey,
kaderken de, kaldıramazken de..."