Serra
@serossko
İstanbul Üniversitesi
Kocaeli
38 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Tarafsızlık namussuzluktur1000Kitap
Gelelim Drina Köprüsüne. Kitabı okumadan bir ana karakterinin olmadığını, eserin köprü etrafında şekillendiğini öğrenince dedim ki aa köprü mü dile geldi acaba? Öyle değilmiş ama öyle olsa daha ilginç olurmuş.
Kitabın bir baş karakterinin olmayışı onu bir "hikaye" olmanın uzağında bırakmış. Yazar kendini bir bir hikaye anlatıcısı olmak yerine bir vakanüvis olarak konumlandırmış. O zaman bu kitabı okumak yerine bir tarih kroniği okumak daha iyi bir seçenek olmaz mıydı? Olabilir.
Kitap hakkında tarafsız filan deniyor ama bariz bir şekilde taraflı ki bu da gayet anlaşılır bir şey, tarih kronikleri de tarafsız değildir ancak problem etrafta bu eserin tarafsız olarak lanse edilmesi.
Okunabilir elbette kötü diyemem ama anlatım özellikleri bakımından ve bir anlatı sunmaması sebebiyle fazla abartılmış bir eser olduğunu düşünüyorum.
Reklam
Ne çok söyleyecek şey var1000Kitap
Kitabı bir bütün olarak beğenmedim fakat aralarda sevdiğim yerler de oldu. Kitabın en sevdiğim yanı ismi oldu sanırım. Onun haricinde başarılı bir edebi anlatı sunduğunu düşünmüyorum. Buraya bu yazıyı yazmasam muhtemelen unutulacak eserlerden.
Yine de kitabı okuduğuma memnunum çünkü Afrika'ya dair ilk kez bir hikaye okumuş oldum. Bir de dede karakteri var ki Muallim Yahya, kitapta oldukça az yer verilmesine rağmen onu tanıdığım için mutluyum. Söyliceklerim bu kadar tşkler.
Bu kitabı okurken zihnim kâh eski İstanbul'un semtlerinde dolaştı kâh başka başka eserlerin hikayelerine karıştı. İlk sayfalarda öyle hissettim ki Abdülhak Şinasi, Hüseyin Rahmi'nin Gulyabani'sinin geçtiği ortamı anlatıyor. Biraz ilerleyince o da ne? Birden kendimi Proust'nun bir kitabını okuyorum sanarken buldum. Gerek Ada ortamı, gerekse üst sınıf yaşamları, yazarın betimlemeleri, küçük Abdülhak Şinasi'nin annesine olan düşkünlüğü bu izlenimime sebep olmuş olsa gerek :)
Fakat sona doğru biraz sıkıldığımı itiraf edeceğim. Yine de çok çok tatlı, kızımın deyimiyle "minicik" bir kitap. Okumaya değer.
Okuduğuma çok çok memnun oldum Barbarları Beklerken'i. Onunla ilgili içime oturan şeyleri bir yerlere yazmadan da yeni şeyler tüketemediğimi fark ettim. Çapraşık cümlelerimi buraya bırakacağım. Eğer okursanız size zahmet düzeltiverin.
İsmini bilmediğimiz bir imparatorluğun ismini bilmediğimiz bir sınır kasabasında, bilmediğimiz bir yılda geçiyor ve evet, kahramanımızın da ismi yok, biz ona Sivil Hakim diyoruz. Kitap geçen aylarda okuduğum Tatar Çölü ile fena halde benzerliğe sahip ki ilk önce onu okuduğum için de ayrıca mutluyum. Barbarları Beklerkenin yazarı Coetzee Tatar Çölünden etkilenmişse de her ikisinin de Kavafis'in yine Barbarları Beklerken isimli şiirinden etkilenmişler (kaynak @naime_erkovan ).
Her iki kitap da oldukça sert ama Coetzee dozunu biraz fazla kaçırmış. İşkenceler, sert iç hesaplaşmalar, ırkçılık, sömürgecilik. Bi de bunlar haricinde de ufak tefek anlatılarda hep rahatsız edici anlara, rahatsız edici ifadeler kullanılarak odaklanılmış (cümleyi toplayamadım aaa). Fakat buna rağmen çok büyük bir okuma zevki veriyor, iyi işlenmiş bir dil kullanılmış.
Kitabı bitirdikten sonra filminin de olduğunu gördüm. Uyarlama filmlere göre bence çok iyi olmuş ama tabii ki eksik. Bu kadar içsel hesaplaşmaların, bir nevi bilinç akışının olduğubir eseri filme uyarlamak kimin fikriydi sorarım size. Sinematografik olarak gerçekten güzel olsa da sahnelerde "hakim burda içinden şöyle düşünüyo" filan diye kendimce doldurmalar yaptım durdum. Neyse, filmi izlemeyin bence. Ama kitabı okuyun. Ya da daha iyisi önce Tatar Çölünü okuyun. Ama önce şiiri okuyun. Belki de okumazsınız. Tşkler.
Öncelikle Osmancık Türk edebiyatının önemli eserlerinden biri elbette. Ancak kitapla alakalı bazı sorunlar var. Kitap editoryal süreçten geçmemiş, Tarık Buğra da kendi zamanının şartlarından (daktilo) dolayı da olsa yazım hatalarıyla dolu bir metin ortaya çıkarmış. Fakat arkadaşlar devir öyle bir devir değil. Bu kadar çok okunan bir kitabın bu şekilde, imla hataları ve yok yere kullanılmış noktalama işaretleri ile basılması hem yazarın hem yayınevinin ismine gölge düşürüyor. Üstelik dili oldukça sade ve anlaşılır olan ve lise çağındaki gençlerin keyifle okuyabilecekleri bir kitapken yarım kalmış cümlelerin sık tekrarlaması belki de okumakla arası pek de hoş olmayan gençleri bu eylemden iyice soğutabilir. Kitapla alakalı en büyük mesele bu diye düşünüyorum.
Haricinde iyi işçilikli bir dili olmadığını düşünüyorum. Ama oldukça yalın ve olaylar hızlı akıyor, uzun betimlemelere yer verilmemiş. Bu da -yukarıdaki meseleleri gözardı edersek- kolay bir okuma deneyimi sunuyor ki dikkatleri dağınık ve kelime hazneleri kurumuş gençlerimiz için iyi bir tarihi roman alternatifi olabilir bu yönüyle.
Edebi yönünü zayıf buldum ancak kitapta seçilen kelimeler gerçekten o dönemi yansıtıyor diye düşündüm. Yani hakikaten o dönem insanları bu kelimelerle, tonlamalarla konuşuyor olabilirlerdi. Bu açıdan başarılı buldum.
Kitaptaki vatanseverlik duyguları güzel işlenmiş. Keza dostluk, vefakarlık, saygı gibi kavramlar da aynı şekilde. Sözün özü, kitabı herkese tavsiye ederim ancak yayınevinin bu yeniden yayına hazırlama işine de el atmasını yürekten temenni ediyorum.
Reklam
Reklam