Ziya Paşanın bu beyti, çaba ve fedakarlıkla elde ettiklerime hasetle bakarak beni paçamdan aşağı çekmeye çalışan o arkadaşın rahatsızlığını tarif ediyor:
Erbâb-ı kemâli çekemez nâkıs olanlar,
Rencîde olur dîde-i huffâş ziyâdan.
BİRİ BENİ VURSUN
-tiktak ve dandan-
işlerim bitmedi ve bitirmek de gelmiyor içimden
nolur tanrıcağım saatler dursun
işte çökmekte akşam ve ben evimde yalnızım
çok rica ediyorum, biri beni vursun