Sürekli uyanık olmak şarttı çünkü buradaki köpekler ve insanlar, şehir köpeği veya insanı değillerdi. Yabaniydiler, sopanın ve dişin yasasından başka yasa tanımayan vahşilerdi.
Hayat böyleydi işte! Ne kadar boş, ne kadar kısaydı... Sadece hayattakilerin canı acırdı. Öldükten sonra acı duyulmadı. Ölmek, uyumak demekti. Durmak, istirahat etmekti. O halde neden ölmeye razı olmuyordu?