...insan denen varlığın aslında yurdunu özleyerek hasret çektiğini, asıl acısının hatırlamaktan ama tam çıkaramamaktan, tanımaktan ama kavuşamamaktan bazen ise karşılaşıp da tanıyamamaktan ileri geldiğini...
yazıya düşen hiçbir şey ateşini olduğu gibi yansıtmıyor, her şey yazıya dönüşürken munisleşiyor. hiçbir alfabede “z”den sonra harf yok çünkü. bu rezaletin kelimeler karargâhında bir karşılığı yok. böyle bir şey sadece yaşanabilir. yaşayanlar da tez elden unutma telâşında. tarih kitaplarına girecek üç soğuk cümlenin ardında ne mahşer var oysa.