- Sən adam öldürəndə, onun həyatını oğurlayırsan, - Baba dilləndə. - Arvadının ərli, uşaqlarının isə atalı yaşamaq haqqını oğurlayırsan.Yalan deyəndə başqasının həqiqət haqqını oğurlayırsan. Kələk gələndə, başqasının ədalət haqqını oğurlayırsan...
Əbəttə, problem onda idi ki, Baba dünyanı ağ və qara rənglərdə görürdü. Və o, nəyin ağ, nəyin qara olacağına şəxsən qərar verməyə alışmışdı. Bu cür yaşayan adamlari qorxmadan sevmək mümkün deyil. Bəlkə, həm də biraz nifrət etmədən...
Bu anılar bazen aldatıcı biçimde sakindi. Bazen Rin, bembeyaz bir sahilde koşan kahverengi tenli çocuklar görüyordu. Kıyıda devasa alevler vardı - cenaze ateşleri veya yok edici alevler değil, kamp ateşleri. Şenlik ateşleri. Sıcak ve besleyici alevler.